எழுத்துருவின் வளர்ச்சி - வரலாற்று ரீதியாக

    சௌராஷ்ட்ரி மொழிக்கான எழுத்துரு எது என்பதை வரலாற்று ரீதியாக அணுகிவிட்டோமா ?

    சௌராஷ்ட்ரி மொழி தமிழகத்தில் எழுத்துரு இல்லாத நிலையில் பேச்சு மொழியாக மட்டுமே பலகாலம் இருந்தது. பின்னர் இக்குறையை தீர்க்க தமிழகத்தில் இருந்து தங்களுக்கு கிடைத்த விவரங்களின் அடிப்படையில் தாமே சௌராஷ்ட்ரி மொழி எழுத எழுத்துரு உருவாக்கியவர் மூவர்.     ஆனால் இது நீண்ட சௌராஷ்ட்ரி மொழி வரலாற்றின் அடிப்படையில் மேற்கொள்ளப்பட்டது அல்ல. இப்பதிவின் நோக்கம் வரலாற்று ரீதியாக மொழிக்கு நீண்ட வரலாறு என்றால், அதன் எழுத்துருவிற்கும் அதே போல் வரலாறு உண்டு.

இந்திய மொழிகளின் எழுத்துருக்கள் பிராமி எழுத்துருவில் இருந்து பரிணமித்தவை.

இந்திய மொழிகளின் எழுத்துருக்கள் "பிராமி எழுத்துருவில்" இருந்து பரிணமித்தவை.

" பிராமி எழுத்துரு " எத்தனை வகையான கல்வெட்டுகள் (எழுத்து வகைகள்) விவரிக்கப்பட்டுள்ளன?

பதில் - 18 வகைகள்.

1. பிராமி, 2. யவனானி, 3. தோஷாபுரிகா, 4. கரோஷ்டிரி, 5. புஷ்கர்ஷாரிகா, 6. போகவதிகா, 7. பிரஹ்ரதிகா, 8. அந்தாக்ஷரிகா, 9. அக்ஷர புஷ்டிகா, 10. வைநாயிகா, 11. நிஹநாயிகா , 12. அங்கலிபி, 13. கணிதலிபி, 14. கந்தர்வலிபி, 15. ஆதர்ஷ் ஸ்கிரிப்ட், 16. மகேஸ்வரி, 17. தமிழ்-திராவிட, 18. பாலிந்தி.

பிராமி எழுத்துரு ஒரு பண்டைய எழுத்துரு ஆகும், அதில் இருந்து பல ஆசிய எழுத்துருகள் உருவாகியுள்ளன. கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டில் அசோகர் (அசோக்) பேரரசர் உருவாக்கிய கல்வெட்டுகளின் வடிவத்தில் பண்டைய பிராமி எழுத்துக்களின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகள் பல இடங்களில் காணப்படுகின்றன. புதிய ஆராய்ச்சியின் அடிப்படையில், கிமு 6 ஆம் நூற்றாண்டின் எழுத்துக்களும் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. கரோஷ்டி போன்ற எழுத்துரு ஆசியா முழுவதும் பிராமி பரவியது.

அசோகர் தனது எழுத்துக்களை 'தம்மலிபி' என்று பெயரிட்டுள்ளார்; இந்த எழுத்துருவிற்கு 'பிராமி' என்ற பெயர் அவரது குறிப்புகளில் எங்கும் காணப்படவில்லை ! . ஆனால் பவுத்த, சமண மற்றும் இந்து மதத்தில் நூல்களில் உள்ள பல குறிப்புகளிலிருந்து இந்த எழுத்துருவின் பெயர் 'பிராமி' எழுத்துரு என்று என்பது அறியப்படுகிறது.

நமது பண்டைய சமஸ்கிருத நூல்களில், மிகவும் பழமையான அல்லது அறியப்படாத தோற்றம் கொண்ட எதையும் உருவாக்கியவராக பிரம்மாவின் பெயர் எளிதில் எடுத்துக் கொள்ளப்படுவது பொதுவானது. உலகின் பிற கல்வெட்டுகளின் தோற்றம் பற்றியும் காணப்படுகிறது, பெரும்பாலும் அவர்களின் தந்தை ஏதோ தெய்வீக மனிதராக கருதப்படுகிறார். இங்கேயும் 'பிரம்மா' ஸ்கிரிப்டைத் தோற்றுவித்தவராகக் கருதப்படுகிறார், அதனால்தான் நம் நாட்டின் இந்த பண்டைய எழுத்துருவிற்கு பிராமி என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளது

64 எழுத்துருக்கள் பெயர்கள் 'லலிதாவிஸ்தார்' என்ற பவுத்த உரையில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. முதல் பெயர் 'பிராமி', இரண்டாவது 'கரோஷ்டி'. இந்த 64 ஸ்கிரிப்ட் பெயர்களில் பெரும்பாலானவை கற்பனையானவை என்று தோன்றுகிறது.

16 எழுத்துருகளின் பெயர்கள் சமணர்களின் 'பன்னவனசூத்ரா' மற்றும் 'சமவயங்சூத்ரா' ஆகிய பழைய புத்தகங்களில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன, அவற்றில் முதல் பெயர் 'பாம்பி' ('बंभी') அதாவது (பிராமி).

'பகவதிசூத்திரத்தில்', முதலில் 'பாம்பி' (பிராமி) ஸ்கிரிப்டுக்கு (நமோ பாம்பியே லிவியே) வணக்கம் செலுத்துவதன் மூலம் சூத்திரம் தொடங்கப்பட்டுள்ளது.

கி.பி 668 இல் எழுதப்பட்ட சீன பவுத்த கலைக்களஞ்சியமான 'ஃபா-ஷு-லின்' இல் பிராமி மற்றும் கரோஷ்டி எழுத்துக்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. 'எழுதும் கலை மூன்று எஜமானர்களால் தெய்வீக சக்தியுடன் ஆராய்ச்சி செய்யப்பட்டுள்ளது; அவர்களில் மிகவும் பிரபலமானவர் பிரம்மா, பிராமி எழுத்துரு இடமிருந்து வலமாக படிக்கப்படுகிறது என்ற குறிப்பு உள்ளது.

இதிலிருந்து பிராமி என்பது இந்தியாவில் தோன்றியது. அது உலகளாவிய அளவில் பயன்படுத்தப்படும் எழுத்துரு என்றும் அது இந்தியாவிலேயே தோன்றியது என்றும் தெரிகிறது, ஆனால் பல வெளிநாட்டு தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் பிராமி எழுத்துக்கள் சில வெளிப்புற அகரவரிசை எழுத்துக்களின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்டவை என்று நம்புகிறார்கள்.

ஃபூனீசியன் எழுத்துருவில் அடிப்படையில் பிராமி எழுத்துரு உருவாக்கப்பட்டது என்று பியூஹ்லர் போன்ற பிரபல பழங்கால ஆராய்ச்சியாளர்கள் நம்பினர். இதற்காக அவர் ஈரானின் நாணயத்தின் ஆதாரத்தையும் கொடுத்திருந்தார்.

சில செப்பு நாணயங்கள் எரான் (சாகர் மாவட்டம், மத்திய பிரதேசம்) இலிருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன, அவற்றில் ஒன்று 'தம்பாலஸ்' என்ற வார்த்தையின் எழுத்துக்கள் வலமிருந்து இடமாக எழுதப்பட்டுள்ளன.

செமிடிக் ஸ்கிரிப்டுகளும் வலமிருந்து இடமாக எழுதப்பட்டதால், இந்த ஒற்றை நாணயத்தின் அடிப்படையில் புஹ்லர், பிராமி ஸ்கிரிப்ட் ஆரம்பத்தில் செமிடிக் ஸ்கிரிப்ட்களைப் போல வலமிருந்து இடமாக எழுதப்பட்டது என்று கருதுகிறார். ஓஜா ஜி மற்றும் பல பழங்கால ஆராய்ச்சியாளர்கள் பியூலரின் இந்த நம்பிக்கையை தர்க்கரீதியாக மறுத்துள்ளனர்.

அந்த நேரத்தில், ஓஜா ஜி எழுதியிருந்தார், 'ஒரு நாணயத்தின் கட்டுரையின் தலைகீழ் இருப்பதைக் கண்டு ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை, ஏனென்றால் நாணயத்தில் எழுத்துக்கள் நேராக இருக்க வேண்டுமானால் முத்திரையில் தலைகீழாக இருக்க வேண்டும், ஏனெனில் அப்போதுதான் நாணயம் செய்யப்படும்போது நாணயத்தில் பொறிக்கப்பட்ட எழுத்துக்களை நேராகப் பெறலாம், அதாவது, இடமிருந்து வலமாக எழுதப்பட்ட ஸ்கிரிப்ட்களில், ஒவ்வொரு எழுத்தையும் வலதுபுறத்தில் இருந்து நாணயங்களின் வரிசையைத் தொடங்குவதன் மூலம் தலைகீழாக மாற்ற வேண்டும், ஆனால் தோண்டி எடுப்பவர் அதைத் தவறவிட்டு இடதுபுறத்தில் இருந்து முத்திரையில் தோண்டத் தொடங்கினால், அனைத்தும் ஈரான் நாணயத்தில் காணப்படுவது போல் கல்வெட்டு தலைகீழாக மாற்றப்பட்டுள்ளதாகவே காணப்படும். ' மேலும், ஓஜா ஜி எழுதினார், ' பிராமி எழுத்துக்கள் பாரசீகத்தைப் போல தலைகீழாகக் காணப்பட்டுள்ள.'கல்வெட்டு எதுவும் இந்தியாவில் நாட்டில் இதுவரை கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை.

தகவல் & நன்றி : பிரேம் பியூஸ் குமார் & பரிக்

(சமண தீர்த்தங்கரர் ரிஷப தேவருக்கு இரு மகள்கள். ஒருவர் பெயர் பிராமி, இன்னொருவர் சுந்தரி. ரிஷப தேவர் பிராமி என்ற மக்களுக்கு பிராமி எழுத்துரு வையும், சுந்தரிக்கு கணித எங்கள் எழுதும் குறியீட்டையும் கற்றுக் கொடுத்தார் என்ற குறிப்புகளும் உள்ளன )

பிராமி எழுத்துக்களிலிருந்து தற்போதைய நாகரி எழுத்துருவின் பாணியில் எழுத ஆரம்பிக்கப்பட்டது 10 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து ! தக்காணத்தின் பல்வேறு வம்சங்களின் கல்வெட்டுகளில் தோன்றத் தொடங்கியது.

இது இந்தியாவில் நடைமுறையில் உள்ள 18 வெவ்வேறு எழுத்துருக்களின் பட்டியல், எட்டாம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட சமண நூலான "குவலயமலா" இல் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது, இது பிராமி எழுத்துக்களின் 18 வெவ்வேறு எழுதும் (ஸ்டைல்) பாணிகளாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

------------------------------- ---------

இனி சௌராஷ்ட்ரி மொழிக்கு வருவோம் .... :

இந்த விவரங்களை அடிப்படையாக கொண்டு பார்க்கும்போது, தமிழக சௌராஷ்ட்ரி மொழி ஏன் எழுத்து இல்லாமல் தடுமாறியது என்று அறியவரும்.

பிரம்மி எழுத்தில் இருந்து தேவநாகரி எழுத்தாக எழுதும் பாணி பரிணமித்தது 10 ஆம் நூற்றாண்டு. அதே பத்தாம் நூற்றாண்டில் தான் 1025 சோமநாத புர தாக்குதல் கஜினி முகம்மது மேற்கொள்கிறான்.

    சௌராஷ்டிரர்கள் தமிழகம் வந்தது " சௌராஷ்ட்ரா விஜயாப்த்த ஆண்டு என்று கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.

    சௌராஷ்டிர விஜயாப்தம் 650 ஆண்டுகள் என்று சுமாராக கருதினால் நாம் தேவநாகரி எழுத்தை 400 ஆண்டுகள் பயன்படுத்தி இருப்போம். ஆனால் படையெடுப்பு, பாதுகாப்பு கருதி இடம்பெயர்தல் இது போன்றவைகளால் தேவநாகரி எழுத்துரு சௌராஷ்டிரர்களிடையே எந்த அளவு வழக்கத்தில் இருந்தது என்று தெரியவில்லை. மிக்க குறைந்த அளவே இருந்திருக்கும். அக்காலத்தில் எழுதுவதை விட வாய்மொழி மனப்பாடம் என்ற குருகுல கல்வி முறையை நாம் மனதில் இருத்திக்கொண்டால் சௌராஷ்ட்ரி மொழிக்கான எழுத்துருவை வரலாற்று ரீதியாக அணுகிவிட்டோம் என்றே கூறலாம். Thanks : Prem Pues Kumar, Author, Academician & Numismatist. B.E, MBA - X. L. R. I, MA (Archaeology, Museology & Numismatics). Ranchi University, Jamshedpur.

சௌரதேச அதிபதி சூரியனின் புத்திரன் யம ராஜா

 முன்னோர்களின் ஆட்சியாளரான யமராஜா  மற்றும் யம லோகத்தின் அறிமுகம் ,,,

வேதங்களில், 'யமா' மற்றும் 'யமி' இரண்டும் மந்திரங்களாக கருதப்படுகின்றன, முனிவர்கள். வேதங்களின் 'யமா'வுக்கு மரணத்துக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. அதாவது, அவர் மரணத்தைத் தரும் கடவுள் அல்ல. வேதங்களில் யமா என்ற வாயுவின் விளக்கமும் உள்ளது. யம வேதங்களில் முன்னோர்களின் கடவுளாக  கருதப்படுகிறார்.

வேதங்களின் ஒரு அங்கமான உபநிஷத்தில் நசிகேதஸின் கதையில் யமராஜர்  குறிப்பிடப்படுகிறார். 'யோகா சூத்திரங்களில்', சாதனாவின் எட்டு உறுப்புகள் அதாவது அஷ்டாங்க யோகாவுக்கு முதல் இடம் உண்டு. யமா என்றால் கட்டுப்பாடு மற்றும் ஒழுங்குப்பாடு. விஸ்வகர்மாவின் மகள் சாங்கியாவின் வயிற்றில் இருந்து பிறந்த சூர்யாவின் மகன் யம என்றும் அழைக்கப்படுகிறான். யமாவின் சகோதரி 'யமி' யமுனா நதி என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

யமராஜரின் பெயர்கள்: - யமாவைப் பொறுத்தவரை, பித்ரபதி, கிருதாந்தா, ஷாமன், கால், தண்டதர், ஷ்ரதாதேவா, தர்மம், ஜீவ்னேஷ், மகிஷ்த்வாஜ், மஹிஷாவஹனா, ஷிர்னாபாதா, ஹரி மற்றும் கர்மகர் ஆகிய பெயரடைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. 

'மார்க்கண்டேய புராணம்' படி, தெற்கு திசையின் திக்குப்பாலகர்  மற்றும் மரணத்தின் கடவுள் யமா என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். புராணங்களில் யமராஜர்  பற்றிய விசித்திரமான விளக்கம் உள்ளது. புராணங்களின்படி, யமராஜரின் நிறம் பச்சை மற்றும் அவர் சிவப்பு ஆடைகளை அணிந்துள்ளார். யமராஜர் வாகனம் எருமை. மற்றும் கையில் கதை  உள்ளது.

யமாவின் முன்ஷி (கணக்குப்பிள்ளை) : - யமராஜாவின் முன்ஷி 'சித்ரகுப்தர்', இதன் மூலம் அவர் அனைத்து உயிரினங்களின் செயல்கள், பாவங்கள் மற்றும் நல்லொழுக்கங்கள் குறித்து ஒரு கணக்கை வைத்திருக்கிறார். சித்ரகுப்தரின் 'அக்ராசந்தனி' புத்தகம் ஒவ்வொரு உயிரினத்தின் பாவத்தையும் நல்லொழுக்கத்தையும் காட்டுகிறது.

யமராஜரின்  பாதுகாப்பு: - அவரது நகரம் 'யமபுரி' என்றும் அரண்மனை 'காளித்ரி' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. யமராஜாவின் சிம்மாசனத்தின் பெயர் 'விச்சார்-பூ'. மஹந்த் மற்றும் காலபுருஷர்  அவர்களின் உடல் பாதுகாவலர்கள் மற்றும் யமதூதார்கள் அவர்களைப் பின்பற்றுபவர்கள். யமலோகத்தின்   நுழைவாயில் காவலாளி வைத்யாத். யமா, நான்கு கண்கள் மற்றும் அகன்ற நாசி கொண்ட இரண்டு கடுமையான நாய்கள், கதவின் பாதுகாவலர்.

14 யமராஜர்கள்: - ஸ்மிருதிகளின் கூற்றுப்படி, 14 யமங்கள் கருதப்படுகின்றன - யமா, தர்மராஜா, மிருத்யு, அந்தகா, வைவஸ்வதர் , காலன், சர்வபுதக்ஷய், ஆடும்பர், தாதன், நீலர், பர்மேஷ்டி, விக்கோதரா, சித்ரா மற்றும் சித்ரகுப்தா. 'இறையியல் சேகரிப்பு' படி, 14 யமங்களுக்கு அவர்களின் பெயரில் 3 முதல் 3 அஞ்சலி நீர் பிரசாதம் வழங்கப்படுகிறது. அவர்களின் உலகம் 'யம லோகம் ' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

'ஸ்கந்த புராணத்தில்', கார்த்திக மாத  கிருஷ்ணா த்ரயோதாஷியில் வழிபாடு செய்தால் யமராஜர் மகிழ்ச்சி அடைகிறார். 

யமலோகத்தின் அறிமுகம் ,,,,,

புராணங்களின்படி, ஒரு நபர் இறக்கும் போதோ அல்லது ஆன்மா உடலை விட்டு வெளியேறி பயணத்தைத் தொடங்கும்போதோ, இந்த நேரத்தில் அவர் மூன்று வகையான பாதைகளைப் பெறுகிறார். ஆன்மா எடுக்கும் பாதை அதன் செயல்களை மட்டுமே சார்ந்துள்ளது. ஆர்ச்சி மார்கம், தூம் மார்கம் மற்றும் இருள் -அழிவு பாதை ஆகிய மூன்று வழிகள் இவை.

ஆர்ச்சி மார்கம்  பிரம்மலோகம்  மற்றும் தேவலோகத்திற்கான  பயணத்திற்கானது, அதே சமயம் தூம்மார்கம் பித்ருலோக பயணத்திற்கு வழிவகுக்கிறது மற்றும் இருள்-நிர்மூலமாக்கல் (அழிவு)  பாதை நரகத்திற்கான பயணமாகும். இருப்பினும், எல்லா வழிகளிலும் சென்ற ஆத்மாக்கள் சிறிது காலம் வெவ்வேறு உலகங்களில் தங்கியிருந்து மீண்டும் மரண உலகத்திற்கு வர வேண்டும். பெரும்பாலான ஆத்மாக்கள் இங்கே பிறந்து இங்கே இறந்து மீண்டும் பிறக்க வேண்டும்.

உடலை விட்டு வெளியேறிய பிறகு, தவம் மற்றும் தியானம் செய்தவர்கள், அவர்கள் பிரம்மலோகத்திற்கு செல்கிறார்கள், அதாவது அவர்கள் பிரம்மம் ஆகிறார்கள் என்று யஜுர்வேதத்தில் கூறப்படுகிறது. சில நல்ல செயல்களைச் செய்யும் பக்தர்கள் சொர்க்கத்திற்குச் செல்கிறார்கள். சொர்க்கம் என்றால் அவர்கள் தெய்வங்களாக மாறுகிறார்கள். பேய் பிடித்தவர்களில் சிலர் நித்தியத்திற்காக பேய் உலகில் அலைந்து திரிகிறார்கள், சிலர் மீண்டும் பூமியில் பிறக்கிறார்கள். பிறந்தவர்களிடையே கூட, அவர்கள் மனித யோனியில் மட்டுமே பிறக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. இதற்கு முன்பு, இந்த மக்கள் அனைவரும் பித்ரூலோகத்தில்  வசிக்கிறார்கள், அங்கு அவர்கள் தீர்மானிக்கப்படுகிறார்கள்.

யமலோகம் எங்கே ? ஆன்மா பதினேழு நாட்கள் பயணம் செய்த பதினெட்டாம் நாளில் யம்பூரியை அடைகிறது.

நரகத்தின் இடம்: - மகாபாரதத்தில், பரிக்ஷித் மன்னர் இந்த விஷயத்தில் சுக்தேவ்ஜியிடம் கேள்விகளைக் கேட்கிறார், பின்னர் அவர் ராஜன் என்று கூறுகிறார்! இந்த நரகம் முத்தொகுப்புக்குள் உள்ளது மற்றும் பூமிக்கு கீழே உள்ள தண்ணீருக்கு மேலே தெற்கே அமைந்துள்ளது. அந்த உலகில், சூர்யாவின் மகன் பித்ரிராஜ் பகவான் யமா. அவர் தனது ஊழியர்களுடன் வாழ்கிறார், கடவுளின் தர்மத்திற்கு / கட்டளைக்கு கீழ்ப்படியாமல் போனவர்களை, தனது தூதர்களால் அங்கு கொண்டு வரப்பட்ட இறந்தவர்களை அவர்களின் தவறான செயல்களின்படி தண்டிக்கிறார்.

யம லோகம் : - யமபுரி அல்லது யமலோகா கருட புராணம் மற்றும் கதோபனிஷத் நூல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இறந்த 12 நாட்களுக்குப் பிறகு, மனித ஆத்மா யமலோக பயணத்தைத் தொடங்குகிறது. புராணங்களின்படி, 'மிருத்யுலோக்கிற்கு' மேலே தெற்கில் 86,000 யோஜனைகளாக யமலோகம் உள்ளது. (ஒரு யோஜனாவில் சுமார் 4 கி.மீ.)

கருட புராணத்தில், யமலோகாதின் இந்த வழியில் வைதாராணி நதி பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. வைதாராணி நதி ரத்தமும் நிணநீரும்  நிறைந்தது. பசுவை தானம் செய்தவர் இந்த வைதர்னி நதியைக் கடந்து யமலோகத்தை  அடைகிறார், இல்லையெனில் அவர்கள் இந்த ஆற்றில் மூழ்கி விடுகிறார்கள், யம தூதார்கள்  மூழ்கியவர்களை வெளியே தள்ளுகிறார்கள்.

யமபுரியை அடைந்த பிறகு, ஆன்மா 'புஷ்போதகா' என்று அழைக்கப்படும் மற்றொரு ஆற்றின் அருகே அடையும், அதன் நீர் சுத்தமாகவும், தாமரை மலர்கள் பூக்கும் வகையிலும் உள்ளன. இந்த ஆற்றின் கரையில் ஒரு நிழல் ஆலமரம் உள்ளது, அங்கு ஆன்மா சிறிது நேரம் தங்கியிருக்கிறது. இங்குதான் அவர் தனது மகன்கள் அல்லது குடும்ப உறுப்பினர்களால் செய்யப்பட்ட பிண்ட தான் மற்றும் தர்பாணின் உணவைப் பெறுகிறார், இதன் காரணமாக அவரிடம் மீண்டும் ஆற்றல் பரவுகிறது.

யமலோக்கின் உள்ளேயும் வெளியேயும் விளக்கம் ,,,,

புராணங்களின்படி, யமலோகம் ஒரு லட்சம் யோஜனாவின் பரப்பளவில் நான்கு முக்கிய வாயில்களைக் கொண்டுள்ளது. யமலோகாவுக்கு வந்த பிறகு, செயல்களின்படி ஆன்மா நான்கு முக்கிய வாயில்களில் ஏதேனும் ஒன்றில் நுழைகிறது.

தெற்கின் கதவு: - நான்கு முக்கிய வாயில்களில், பாவிகள் தெற்கு வாசல் வழியாக நுழைகிறார்கள். இது பயங்கரமான இருள் மற்றும் பயங்கரமான உயிரினங்கள் மற்றும் பாம்புகள், சிங்கங்கள் மற்றும் ஓநாய்கள் போன்ற பேய்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. இங்கிருந்து நுழையும் பாவ ஆத்மாக்களுக்கு இது மிகவும் வேதனையானது. இது நரகத்தின் வாயில் என்று அழைக்கப்படுகிறது. யமா-நியாமாவைப் பின்பற்றாதவர்கள் நிச்சயமாக இந்த வாயிலுக்குள் நுழைந்து குறைந்தது 100 வருடங்கள் பாதிக்கப்படுவார்கள்.

மேற்கு கதவு: - மேற்கு கதவு ரத்தினங்களால் பதிக்கப்பட்டுள்ளது. அத்தகைய மனிதர்கள் இந்த கதவு வழியாக நுழைகிறார்கள், அவர்கள் தர்மம் செய்தவர்கள், மதத்தை பாதுகாத்து, யாத்திரைகளில் தங்கள் வாழ்க்கையை விட்டுவிட்டவர்கள்.  

வடக்கின் கதவு: - வடக்கின் கதவு பல்வேறு தங்கத்தால் பதிக்கப்பட்ட ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது, அதே ஆத்மா நுழைந்த இடத்திலிருந்து, பெற்றோருக்கு வாழ்க்கையில் நிறைய சேவை செய்தவர், எப்போதும் உண்மையைப் பேசுகிறார், எப்போதும் மனம்-சொல்-செயல் மூலம். அகிம்சையாக இருந்தவர்கள்.

கிழக்கு கதவு: - கிழக்கு கதவு வைரங்கள், முத்துக்கள், சபையர்கள் மற்றும் புஷ்பராகம் போன்ற ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த கதவு வழியாக ஆன்மாவுக்குள் நுழைகிறது, இது யோகி, ரிஷி, சித்தா மற்றும் அறிவொளி. இது சொர்க்கத்தின் வாயில் என்று அழைக்கப்படுகிறது. கந்தர்வர் , தேவர், அப்சரஸ் இந்த வாயிலுக்குள் நுழைந்தவுடன் ஆன்மாவை வரவேற்கிறார்கள்.

யாம்லோக்கின் ஏற்பாடு ,,,

பிதாக்களின் பித்ரலோகம்  (யமலோகம்): - வேதங்களின்படி, பிதாக்களின் குடியிருப்பு சந்திரனின் மேல் பகுதியில் இருப்பதாக கருதப்படுகிறது. இந்த ஆத்மாக்கள் இறப்பு மற்றும் மறுபிறப்பு ஆகியவற்றின் இடைநிலை நிலையில் இறந்த 1 முதல் 100 ஆண்டுகள் வரை உள்ளன. பித்ரிலோக்கின் சிறந்த தந்தைகள் நீதித்துறை குழுவின் உறுப்பினர்களாக கருதப்படுகிறார்கள்.

உடல் உணவில் திருப்தி அடைகிறது. அக்னிக்கு நன்கொடையாக வழங்கப்பட்ட தானியமானது நுட்பமான உடலையும் மனதையும் திருப்திப்படுத்துகிறது. இந்த அக்னிஹோத்ரா மூலம், வான வட்டத்தின் அனைத்து பித்ருக்களும் திருப்தி அடைகின்றனர் . பிதுருக்கன்  நிலம் பித்ருலோகம்  என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

முன்னோர்களின் வருகை: - ஆயிரக்கணக்கான சூரிய கதிர்களில் மிக முக்கியமானது 'அமா'. அமா என்று அழைக்கப்படும் அந்த பிரதான கதிரின் புத்திசாலித்தனத்தால், சூரியன் முத்தொகுப்பை ஒளிரச் செய்கிறது. அதே அமாவில், சந்திரன் (வாஸ்யா) ஒரு குறிப்பிட்ட தேதியில் பயணிக்கிறது, பின்னர் அந்த கதிர் வழியாக, சந்திரனின் மேல் பகுதியில் இருந்து மூதாதையர்கள் பூமிக்கு வருகிறார்கள், அதனால்தான் சரத் பக்ஷத்தின் அமாவாசை தேதியும் முக்கியமானது.

அமாவாசையுடன், மன்வாதி திதி, சங்கராந்தி தினம், வைதிபதா, கஜச்ச்தயா, சந்திர கிரகணம் மற்றும் சூரிய கிரகண தேதிகளில் முன்னோர்களின் தர்ப்பணம் செய்யலாம். 

முன்னோர்களின் அறிமுகம்: புராணங்களின் படி, முக்கியமாக முன்னோர்களை தெய்வீக மூதாதையர்கள் மற்றும் மனித மூதாதையர்கள் என இரண்டு பிரிவுகளாக வகைப்படுத்தலாம். தெய்வீக மூதாதையர் என்பது குழுவின் பெயர், இது உயிரினங்களின் செயல்களைப் பார்த்த பிறகு, மரணத்திற்குப் பிறகு அவர்களுக்கு எந்த வேகத்தை கொடுக்க வேண்டும் என்பதை தீர்மானிக்கிறது. இந்த குழுவின் தலைவர் யமராஜர்.

நான்கு நிர்வாகிகள்: - பிதாக்களிடையே யமராஜர் கணக்கிடப்படுகிறார். காவ்யவத்னல், சோமா, ஆர்யாமா மற்றும் யம- இந்த நான்கு ஜமாத்தின் முக்கிய கணம். ஆர்யாமா பிதாக்களின் தலைவராகவும், யம்ராஜ் நீதிபதியாகவும் கருதப்படுகிறார்.

இந்த நான்கு பேரைத் தவிர, ஒவ்வொரு வகுப்பின் சார்பிலும் கேட்கும் நபர்கள் உள்ளனர் - அக்னுஷாவா, தெய்வங்களின் பிரதிநிதி, சோமசாத் அல்லது சோம்பா-முனிவர்களின் பிரதிநிதி, மற்றும் பேயோட்டுதலின் பிரதிநிதி-காந்தர்வா, அரக்கன், மந்திரி சுப்பர்ணா , பாம்பு மற்றும் யக்ஷர்கள். இவர்களால் உருவான நியாயக்குழுவினர் அதே மூதாதையர். மரணத்திற்குப் பின் இதுதான் நீதி.

தெய்வீக மூதாதையரின் கோத்திரத்தின் உறுப்பினர்கள்: - அக்ரிஸ்வத்தா, பஹிர்பாத் அஜ்யாப், சோமெப், ரஷ்மீபா, அபுதா, அயந்தூன், ஷ்ரத்புக் மற்றும் நந்திமுக் ஆகியோர் ஒன்பது தெய்வீக மூதாதையர்கள். ஆதித்யா, வாசு, ருத்ரா மற்றும் அஸ்வினி குமார் இருவரும் நந்திமுகா பித்ராவைத் தவிர அனைவரையும் திருப்திப்படுத்துகிறார்கள்.

ஆர்யாமாவின் அறிமுகம்: - அஸ்வின் கிருஷ்ணா பிரதிபாதா முதல் அமாவாசை வரை, பித்ரு பிராணன், மேல் கதிர் (ஆர்யமா) மற்றும் கதிர் ஆகியவற்றுடன் பூமியில் பரவுகிறது. முன்னோர்களில் ஆர்யாமா சிறந்தவர். ஆர்யமா முன்னோர்களின் கடவுள். அவர் தேவ்மாதா அதிதியின் மகனும், மகரிஷி காஷ்யபாவின் மனைவியும், இந்திர கடவுள்களின் சகோதரரும் ஆவார். புராணங்களின்படி, உத்தரா-பால்குனி நக்ஷத்திரம் அவர்கள் வசிக்கும் உலகம்.

அவை வழக்கமான மூதாதையர்களில் கணக்கிடப்படுகின்றன, நனவான உலகில், உடல் எப்போதும் முன்னோர்களால் உருவாக்கப்படுகிறது. அவர்கள் மகிழ்ச்சியடையும்போது, ​​முன்னோர்கள் திருப்தி அடைகிறார்கள். ஷ்ரத் நேரத்தில் அவரது பெயரில் நீர் தானம் வழங்கப்படுகிறது. மித்ரா (சூரியன்) மற்றும் வருணன் (நீர்) இருவரும் ஸ்வாஹாவின் 'ஹவ்யா'வை யாகத்தில் தெய்வத்துடன் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள் மற்றும் ஷ்ரதத்தில் உள்ள ஸ்வாதாவின்' காவ்யா '.

சூர்யா கிரணத்தின் (ஒளி கதிர்)  பெயர் ஆர்யாமா: - பூர்வீக மாதங்களின்படி சூர்யாவின் பெயர்கள்: சைத்ரா மாதத்தில் தாதா, வைசாக்கில் ஆர்யாமா, ஜ்யேஷ்டாவில் நண்பர், ஆஷாதாவில் வருணா, ஷ்ரவனில் இந்திரன், பத்ரபாதாவில் விவாஸ்வான், அஸ்வினில் பூஷா, கார்த்திக்கில் பர்ஜன், மார்கஷிர்ஷாவில் அன்ஷு, பௌஷாவில் பாகா, மாகாவில் த்வஷ்டா மற்றும் பால்குனாவில் விஷ்ணு. இந்த பெயர்களை நினைவில் வைத்துக் கொண்டு, அர்க்யத்தை சூரியனுக்கு வழங்க விதிமுறை  உள்ளது.

ராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் இரண்டு கிராமங்கள்

 

அணைக்கட்டும் திட்டத்திற்காக இடம்பெயர்ந்த இரண்டு கிராம மக்கள்.  அருகில் உள்ள சபர் கந்தா மாவட்டத்தில் புதிய இடம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அங்கு  வசிக்கப்போகும்  இரண்டு கிராமத்திற்கும் ராமாயண் மற்றும் மஹாபாரத் என்று பெயர் சூட்டப்பட்டது. !

வடக்கு குஜராத்தின் சபர்காந்தா மாவட்டம் ஒரு ஆச்சரியத்தை எழுப்புகிறது. இந்த மாவட்டத்தில், ஒரு அணைத் திட்டத்தால் பாதிக்கப்பட்ட சுமார் 400 குடும்பங்களை மறுவாழ்வு செய்ய அமைக்கப்பட்ட இரண்டு கிராமங்களுக்கு அப்போதைய உள்ளூர் பாஜக எம்.எல்.ஏவும், குஜராத்தி திரைப்பட நடிகர் உபேந்திர திரிவேதியும் இமய புராணங்களின் இரண்டு காவியங்களான ராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் என்று பெயரிட்டார் !

அவர்களின் பெயர்களைப் பற்றி பேசிய திரிவேதி, தொடர்புடைய காலங்களில் இந்த இரண்டு தொலைக்காட்சி சீரியல்களும் மிகவும் பிரபலமாக இருந்தன என்று கூறினார். திரிவேதியின் சகோதரர் அரவிந்த் ராமாயணத்தில் ராவணனாக நடித்ததற்காக பிரபலமாகிவிட்டார்.

வருவாய்துறை  பதிவுகளில், இந்த இரண்டு கிராமங்களும் பிரதாப்கத் மற்றும் சப்லி எனப் பெயர்களைக் கொண்டுள்ளன.  அவை ராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் என்று பிரபலமாக அறியப்படுகின்றன. வரலாற்று அரவள்ளி மலைத்தொடரின் அடிவாரத்தில் வரும் இந்த இரண்டு கிராமங்களுக்கும் சபர்காந்தா மாவட்ட தலைமையகமான ஹிம்மத்நகரில் இருந்து 28 கி.மீ நீளமுள்ள மக்களுடன் ஒருவர் பேசும்போது இது தெளிவாகிறது. சுவாரஸ்யமாக, ராமாயணத்தின் சர்பஞ்ச் ஒரு முஸ்லீம்.  அவரும் இந்த புதிய கிராமங்களின் பெயரை வரவேற்றார். !!

என்ன தான் இருந்தாலும் இந்தியாவின் அனைத்து மதத்தினருக்கும் வேர் இந்து தானே ?

ஜெய் ஸ்ரீ ராம் 

ஆபஸ்தம்ப சூத்திரம்

ஆபஸ்தம்ப சூத்திரம் - என்ற சமூக சட்டத்தின் அடிப்படையில் சௌராஷ்டிர ர்கள் வாழ்க்கை நடத்துக்குன்றனர் என்று சார்கள் ஷாட் என்ற கோத்ரா காண்ட புத்தகம் தெரிவிக்கிறது.

தன்னை நோக்கி சாபம் கொடுக்க வந்த மந்திர ஜலத்தை அந்தரத்தில் நிறுத்தியதால் ஊர் பேர் துறந்த ரிஷிக்கு ஆபஸ்தம்ப ரிஷி  என்று பெயர் வந்தது.   ஆப என்றால் நீர்.  நீரை அந்தரத்தில் நிறுத்தியதால் ஆப-ஸ்தம்பர் .  இவர் இயற்றிய சமுதாய சட்ட புத்தகம் தான் ஆபஸ்தம்ப சூத்திரம்.  இது தவிர, போதாயனர் இயற்றிய போதாயன சூத்திரம், விஷ்ணு சூத்திரம், வஷிஸ்ட சூத்திரம், கௌதம சூத்திரம், யாக்ஞவல்கிய சூத்திரம் போன்ற பல சூத்திரங்கள்  உள்ளன.  இவை சமுதாய சட்டத்தை, ஆன்மிக வழியில் போதிப்பவை. 

இப்புத்தகம் விவாகத்தை 12 வகையாக கூறுகிறது.  

ஏழு எழாக வாழ்வின் நிலைகளை குறித்து, அவ்வாறு 15 வகையான ஏழு சேர்த்து 105 நிலைகளும் அதனுடன் படைக்கும் பிரம்மா அல்லது பிரஜாபதி, ஆண், பெண் ஆகியோரையும் சேர்த்து 108 என்று அனைத்து உயிர் இனங்களுக்கு பொதுமைப்படுத்திக் கூறுகிறது. அத்துடன் பெண்ணை உயர்வாக விவரிக்கிறது.  " பெண்ணே, போற்றப்படுபவளே, தர்மத்திற்கானவளே, அமைதியிலும் ஆற்றலிலும் பூமியாய், உற்பத்தியில் சூரியனாய், வாழ்வில் சவிதாவாய், ஞானத்தில் காயத்ரியாய், உணர்வில் சாமவேதமாய், செயலில் யஜுவாய், அணுவைக் காப்பதில் மூவுலகாய், என் குடும்பத்தை காக்க சர்வாங்க ஸ்வர்ண பூஷணி யாய் வருவாய்" என லக்ஷ்மிக்கு நிகராக விவரிக்கிறது.

 ஆபஸ்தம்ப சூத்திரம் என்ற சமூக சட்டத்தின் அடிப்படையில் சௌராஷ்டிர ர்கள் வாழ்க்கை நடத்துக்குன்றனர் என்று சார்கள் ஷாட் என்ற கோத்ரா காண்ட புத்தகம் தெரிவிக்கிறது.

இப்புத்தகம் விவாகத்திற்கு நிச்சயமான கன்னியை விவாதத்தின் போது புத்தாடை அணிவிப்பதை பற்றி "தரித்துணியில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட புதிய ஆடையை மடிப்பு பிரித்து உதறி, மந்திர நீரால் தெளித்து, தந்தை மணமகனுக்கு, தாய் மணப்பெண்ணிற்கும் அணிவிக்க வேண்டும்.  அப்போது புரோகிதர் ரேவதி தேவதை. பருத்தியை கழற்றி பிரிக்க, கார்த்திகை தேவதை நூலாக்க, சக்தி தேவதை துணியாக நெய்ய, வஸ்திரதேவதை தேவைக்கேற்றவாறு வெட்ட, இத்துணியை சவிதா தேவி மற்றும் தேவர்கள் சுற்றியதால் மகிமை நிறைந்ததாக ஆயிற்று என்று மந்திர நீரால் தெளிக்க வேண்டும் என விவரிக்கிறது.

நூறு மொழிகளின் நாடு - சௌராஷ்டிரம்

உண்மை சம்பவம் கதை  :

சௌராஷ்டிர தேச மன்னனுக்கு ஒரு விசித்திர பிரச்னை ஏற்பட்டது.  அது நாட்டின் அடுத்த ராஜா யார் என்று நிர்ணயிக்க வேண்டிய நேரம்.  ராஜாவுக்கோ முதல் மகன் தத்து பிள்ளை.  இரண்டாவது மகன் சொந்த பிள்ளை.  தத்து பிள்ளையின் உறவினர்களும் ராஜாவுக்கு தீவிர விசுவாசிகள், நன்கு ராஜ்யத்திற்கு பொருள் ஈட்டி தருபவர்கள், காவல் செய்பவர்கள்.  

இங்கு தான் குழப்பம்.  இரு மகனில் யாருக்கு ராஜ்ய பட்டாபிஷேகம் செய்வது ? இரவு முழுதும் பலவிதங்களில் யோசனை செய்தவர், காலையில் நாட்டினை இரண்டாக பிரித்து இரு மகன்களையும் ஒரு பகுதிக்கு அரசனாக ஆக்க தீர்மானித்து அவையில் கூறி நிறைவேற்றியும் விட்டார்.

சுமுகமாக அனைவரும் ஏற்றுக்கொண்டு இரு மகன்களும் நன்கு அரசாட்சி செய்வது கண்டு பொறுப்புகள் அனைத்தும் துறந்து, தல யாத்திரை புறப்பட்டு விட்டார்.

ஆண்டுகள் உருண்டோடின.  இரு மகன்களும் தத்தம் பகுதிகளில் ஆட்சி செய்து வந்தனர்.  ஆயினும் ஒரே நாடாக இருக்கையில் அரசுக்கு வந்த வருவாய் தற்போது இல்லை.   இருவருமே தனித்தனியே யோசித்து  பார்த்து, பாதி நாட்டில் இவ்வளவு தான் வருவாய் வருமோ  என்று கணக்கிட்டு விடுவது என்று தீர்மானித்தனர்.  இரு ராஜாக்களும் சந்தித்தனர், தத்தமது வருவாய்களை கணக்கிட்டனர்.  தந்தை காலத்தில் வந்த வருவாயை விட குறைவதை கண்டு திடுக்கிட்டனர்.  தற்போது பிரஜைகளின் எண்ணிக்கை வெகுவாக அதிகரித்து இருக்கையில் எப்படி வருவாய் குறைகிறது ?  

வரி வசூலிப்பவர்கள் ஏமாற்றுகிறார்களோ ? சந்தேகம் கிளம்பியது.  

தங்களது அந்தரங்க ஒற்றர்களை அனுப்பி சோதிக்க சொன்னார்கள் இரு ராஜ்யத்திலும்.!!

முடிவு ..... ?

முடிவும் விசித்திரமாக வெளிவந்தது.

பெரும் தனவந்தர்கள், வரி வசூல் செய்பவர்களிடம், வரி கட்டாமல் ஏமாற்றி வந்ததை அறிந்த ஒற்றர்கள், வரி வசூல் அதிகாரிகளை மன்னர்களின் முன் கூடும் படி ஆணையிட்டனர்.

* வரி வசூலிப்பதில் என்ன பிரச்னை அதிகாரிகளே ?

* பிரச்னை ஏதும் இல்லை மன்னா ... ஆனால்....

* என்ன ஆனால் ?  கர்ஜித்தனர் இரு மன்னர்களும் ..

மன்னா மன்னிக்க வேண்டும், நாங்களும் ஏமாந்து விட்டோம்.  எப்படி எனில், தனவந்தர்களிடம் வரி வசூலிக்க செல்கையில் நான் பக்கத்துக்கு நாட்டு பிரஜை, அவர் உங்கள் நாட்டு அரசரின் சகோதரர் தான்.. அங்கு தான் நான் வரி கட்டுகிறேன், என்று இருநாட்டு வரிவசூலிப்பவர்களிடமும் மாற்றி மாற்றி கூறி வரி கட்டாமல் இருந்து வந்ததை அறிந்தோம். ஒற்றர்கள் எங்களை விசாரிக்க வந்த பின்னர் தான்  இரு நாட்டிலும் வரி வசூலிப்பவர்களும் கலந்து பேசி பின்னர் இதனை கண்டுபிடித்தோம் மன்னா.  இதில் எங்கள் தவறு ஏதும் இல்லை,   தங்கள் தான் இதற்கு தக்க உபாயம் தர வேண்டும்.

* மன்னர்கள் சிந்தனையில் ஆழ்ந்தனர்.  அரண்மனை, நகரத்திலேயே இப்படி என்றால், எல்லை பகுதிகளிலும் நிலைமை இன்னும் மோசமாக வரி வசூல் ஆகாத நிலையே காணப்பட்டதை அறிந்தனர்.

* தங்கள் தந்தை காலத்தில் இருந்து தொடரும் குரு, மந்திரிகளிடம் ஆலோசனை மேற்கொண்டனர்.

* ஆலோசனையில் பிரச்னைதான் அனைவருக்கும் புரிந்ததே தவிர, அதற்கான தீர்வு யாருக்கும் தெரியவில்லை. !

* இந்நிலையில் ஒரு பண்டிதர் தான் ஒரு தீர்வு வைத்துள்ளதாகவும், மன்னர் அனுமதித்தால் விளக்குவதாகவும் தெரிவித்தார்.

* இரு மன்னர்களும் பண்டிதரின் தீர்வை விளக்குமாறு பணித்தனர்.

* பண்டிதர் கூற ஆரம்பித்தார்.

மன்னர்களே, இதே போன்றதொரு நிலைமை முன்னொரு காலத்தில் பகவான் கிருஷ்ணர் சௌராஷ்டிர தேசம் ஆளுகையில் ஏற்பட்டது.  பகவான் கிருஷ்ணர் இதற்க்கு தீர்வு கண்டிருந்தார்.

அதாவது நான் சொல்ல வருவது. நமது மொழியை இரண்டாக பிரிக்க வேண்டும். என்கிறார்.

* என்ன பண்டிதர் உளறுகிறீர் ? நாட்டை, சொத்தினை பிரிக்கலாம், மொழியை எப்படி பிரிப்பது ?

* மன்னர்களே, மகாவிஷ்ணு அம்சம் என்று கூறுமளவிற்கு "பாணினி" என்ற புலவர் முன்னொரு காலத்தில் இப்படி மொழிகள் ஆறு பெரும் பிரிவாக , பிராகிருத மொழிகள் என்று பிரிந்து இருந்தது அல்லவா ? அப்போது, அந்த மொழிகளை ஒற்றுமைப்படுத்தும் விதத்தில் " சமஸ்கிருதம் " என்ற மொழியினை உருவாக்கி, அதனை நிர்வாக மொழியாகவும், பயன்படுத்த தீர்வும் தந்தார்.  அம்மொழியை கணித சூத்திரங்கள் அடிப்படையில் இணைத்து அமைத்தார் அல்லவா ?  அதையே இப்போது மீண்டும் தலைகீழாக செய்யப்போகிறோம்.  அதாவது, மொழியினை இரண்டாக பிரித்து இரண்டு தேசத்திற்கும் வெவ்வேறு மொழி என்று அடையாளம் செய்து விடலாம்.  அந்த மொழியினை அரசு நிர்வாகத்தில் உள்ளவர்களுக்கு குல குருவும், பொது மக்களுக்கு கோவில் பண்டிதர்களும் போதிப்பர்.  ஓரிரு வருடங்களில் இரு நாட்டிற்கும் வெவ்வேறு மொழியாக அடையாளம் பெற்று விடும்.  அதன் பின்னர், பேசும் மொழியை வைத்து " பிரஜையானவர் " எந்த நாட்டினை சேர்ந்தவர் என்று அடையாளம் கண்டுகொண்டு, அவர் எங்கு வரி செலுத்த வேண்டும், என்று ஏமாறாமல் தீர்மானித்து விடலாம்.  

* ஆனால் முக்கிய விஷயம் ஒன்று,  இந்த மொழியினை இரண்டாக உடைப்பதன் காரணத்தை ரகசியமாக வைக்க வேண்டும். இல்லையெனில் பயன் ஏற்படாது என்றார். !!

* மேலும் எதிர் காலத்தில் இரு நாடுகளும் இணைந்தால் பாணினி பயன்படுத்திய அதே சூத்திரத்தை வைத்து இரு நாட்டு மொழிகளையும் இணைத்து விடலாம் என்றார். !! ( இணைப்பதற்கான வாய்ப்பு ஆங்கிலேயர் காலம் வரை வரவே இல்லை ! ஒரு சில மொழிகளின் இணைப்பு தவிர !! )

* இரு மன்னர்களும் ஆலோசித்து, இரு நாட்டு பிரஜைகளும் தோற்றத்திலும், உடை, கலாச்சாரத்திலும் ஒரே மாதிரி இருப்பதால், எந்த நாட்டை சேர்ந்த பிரஜை என்று கண்டறிவதில் சிரமம் உள்ளதை அறிந்து, பண்டிதரின் தீர்வினை ஏற்று; 'மொழியை' இரண்டாக பிரிப்பதாக தீர்மானித்தனர்.

* பண்டிதர்களும் பாணினி கணித சூத்திரங்கள் அடிப்படையில் மொழியை கட்டமைத்து இருந்ததால், அதே சூத்திரங்கள் அடிப்படையில், '-ஒரே இரவில் புதுமொழி ஒன்று-' உருவாக்குவது எளிதானது.

* வெற்றிகரமாக பண்டிதர்கள் இதனை செய்து முடித்தனர்.  அரசுக்கு வருவாயும் பழைய நிலைக்கு திரும்பியது.! 

* இந்த மொழியினை இரண்டாக உடைக்கும் "ராஜ தந்திரம்" அதன் பின்னேற்பட்ட காலங்களில் மன்னர்களின் வாரிசுகளுக்கு மீண்டும் மீண்டும் ராஜ்ஜியங்கள் பிரிந்து கொண்டே இருக்க; இருக்க , மொழிகளும் பலவாக பிரிக்கப்பட்டுக்கொண்டே வந்தது.  தொடர்ந்து ! ! ! ! 

###  *ஆங்கிலேயர் காலத்தில் சௌராஷ்டிர தேசத்தில் ஓவ்வொரு 300 கிமி சுற்றுப்பரப்பளவிற்கும் ஒரு ராஷ்ட்ரம், அதற்க்கு ஒரு தனி மொழி என்ற அளவில் மொழிகளின் எண்ணிக்கை பெருகி இருந்தது.  இவைகளில் பெரும்பாலான மொழிகள் தேவநாகரி எழுத்தில் எழுதப்பட்டு வந்தன.  சில தேவநாகரி போன்றே இருக்கும் மோடி எழுத்து, போன்ற எழுத்துக்களிலும் எழுதி வந்தனர்.

சுதந்திரத்திற்கு பின், குஜராத் மாநிலம் உருவாக்குகையில், மாநில மொழியாக ஒரு மொழியை ஏற்க வேண்டிய நிர்பந்தம் வந்தது.  அங்கோ பலப்பல மொழியாக மன்னர் காலத்தில் இருந்து மொழிகள் பிரிந்து கிடக்கிறதே ? என்ன செய்வது ? பலப்பல மொழிகளில் எதை மாநில மொழியாக ஏற்பது ? என்ற பிரச்னை வந்தது.

* இதன் தீர்வாக, சௌராஷ்டிர பகுதியில் உள்ள கிர்னார் என்ற வட்டார மொழியினை குஜராத் மாநில மொழியாக ஏற்பது என்றும், மகாராஷ்ட்ரா மாநிலத்திற்கு "மராத்வாடா வட்டார மொழியை" மாநில மொழியாக ஏற்பது என்றும் முடிவானது. 

* இந்த முடிவு பல வட்டார மக்களுக்கு அதிருப்தி கொடுத்தது. சில வட்டார மொழியினர், தங்கள் வட்டார மொழியினையே மாநில மொழியாக அமுல் படுத்த வேண்டும் என்று குரல் கொடுக்க ஆரம்பித்தனர்.  ஆயினும், மாநில காங்கிரஸ் அரசு இதனை சர்வாதிகார போக்கில் அணுகி, மக்களிடம் குஜராத்தி மொழியை அமுல்படுத்தி விட்டது.  இதனால் சவுராஷ்டிரா வட்டார மொழிகளில் ஒன்றான கிர்னார் வட்டார மொழியே குஜராத்தி மொழி என்று பெயர் பெற்று அமல் படுத்தப்பட்டது. மராத்வாடா வட்டார மொழி மராத்தி மொழி என்று பெயர் பெற்று அமுல் படுத்தப்பட்டது. 

* மொழிகளை ஆவணப்படுத்த யுனெஸ்கோ நிறுவனம் உலக அளவில் முயற்சி எடுத்ததனை அடுத்து. 

* ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன் குஜராத்தின் வட்டார மொழிகலிள் பல அழிந்து விட்டது கண்டு, மோடி அரசு இந்த மொழிகளை ஆவணப்படுத்த ஆணையிட்டது.

* பத்மஸ்ரீ கணேஷ் தேவி தலைமையிலான குழுவினை அமைத்து, மாநிலத்தில் இருந்த அழிந்தது, அழியாதது உட்பட அனைத்து வட்டார மொழிகளையும் ஆவணப்படுத்த கேட்டுக்கொண்டது.  

* தமிழகத்தில் பேசப்படும் சௌராஷ்ட்ரி மொழி சவுராஷ்டிரா தேசத்தில் எந்த வட்டாரத்தில் பேசப்பட்டது என்பது இன்னும் அறியப்படவில்லை.  விரைவில் கிடைக்கும் என்று நம்புவோமாக.

* எழுத்து : தெஸ்வான் பாஸ்கர், சேலம். 

அனைத்து சௌராஷ்டிர மக்களும் அறிந்து கொள்ள ஒரு  ஷேர் செய்யுங்கள். நன்றி.

வரலாற்றில் இருந்து பாடம் கற்போம்

*வரலாற்றில் இருந்து பாடம் கற்போம்* (முதலில் வரலாறு இறுதியில் பாடம்.)

(எச்சரிக்கை : கற்காவிட்டால் ஏற்படும் திடுக்கிடும் விளைவுகள் தான் பின்வரும் வரலாறு)

அஜாஜி என்ற இளைஞன் செய்த தியாகத்தால், தங்களுக்குள் இருந்த பகை மறந்து, அனைவரும் ஒன்றிணைந்து  சௌராஷ்ட்ரா சமஸ்தானங்கள் இணைந்து அக்பரின் படையை விரட்டிய வரலாறு.  :  

இந்தியாவின் குஜராத்தின் ராஜ்கோட்டிலிருந்து வடக்கே 50 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள துரோல் என்ற இடத்திற்கு  வடமேற்கே இரண்டு கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள ஒரு பீடபூமி மற்றும் வரலாற்று தலம் "புச்சார் மோரி". இந்த "புச்சார் மோரி" (பவசார் மௌரி)  போர் நினைவு ஸ்த்தலம் என்று  பெயர் பெற்றது. இந்த  புகழ்பெற்ற போர் வரலாறு இதோ. 

கண்ணியம், அடைக்கலம் மற்றும் சடங்குகள் ஒன்றாகக் காணப்படும் ஒரு நாடு இந்திய நாடு.  சௌராஷ்ட்ரா சத்ரிய வீரர்கள்  தங்கள் இரத்தத்தால் இந்த நிலத்திற்கு நீர்ப்பாசனம் செய்துள்ளனர். தங்கள் மதம் மற்றும் குடிமக்களின் நலனுக்காக தியாகம் செய்திருக்கிறார்கள். இன்று, படிக்கப்போவது சவுராஷ்டிரா மாகாணத்தின் அத்தகைய ஒரு ஹீரோ தஞ்சம் அடைந்த அக்பரின் ஆட்சி பிரதிநிதியான சுபேராஜ்-ஐக் காப்பாற்றுவதற்காக தனது உயிரைத் தியாகம் செய்த வரலாறு மற்றும் அதன் பின் விளைவுகள். 

கர்ணாவதி நகரம் முஸ்லீம் மன்னர்களின் கைக்கு சென்றது. அஹமதாபாத் என்று அந்நகரம் பெயர் மாற்றம் அடைந்தது.  (இன்னும் இந்தியாவில் அஹமதாபாத், ஹைதராபாத் போன்ற பெயர் மாற்றம் செய்யப்படவில்லை என்றால் நமது பரந்த மனப்பான்மை எவ்வளவு என்று ஏதாவது ஒரு மீட்டர் அளவு காட்டியில் நீங்களே கணக்கிட்டு கொள்ளுங்கள் ) டெல்லியில் இருந்த அக்பரின் ஆட்சி பிரதிநிதியாக  சுபே ராஜ் அங்கு ஆட்சி செய்து கொண்டு இருந்தார்.  'சுபே' ஒரு இந்து என்பதால், மக்கள் ஓரளவு தங்கள் பிரச்சனைகளை நியாயத்துடன் தீர்த்துக் கொண்டனர். ஆனால் முகலாயருக்கு இது பொறுக்குமா ?  அக்பரின் உடன் பிறந்த சகோதரர் அஜீஸ் கோகா அகமதாபாத்தின் அதிகாரத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்த வெறியுடன் வந்தார். முழு அதிகாரமும் அவருக்கே வேண்டுமாம் ! அதனால் அஜீஸ், ஆட்சி பிரதிநிதி  சுபே ராஜ்-ஐ  கொன்ற பிறகு மாகாணத்தின் அரியணையில் அமர விரும்பினார். சுதாரித்துக் கொண்ட சுபே ராஜ்,  தன் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த அகமதாபாத் மாகாண படையுடன், அருகில் இருந்த  சௌராஷ்ட்ரா சமஸ்தானமான  "நவநகர்" படையின்  பாதுகாப்பில் தஞ்சம் புகுந்து தப்பினார். 

யார் இந்த நவநகர் சமஸ்தானம் ?  நவநகரின் மன்னர் " ராஜ்வி ஜாம் சத்ரசால்ஜி ". மக்களால் அவர் " ஜாம் சடாஜி " என்று அழைக்கப்பட்டார். ஜாம் சடாஜி,  அக்பரின் சகோதரரான அஜீஸ் கோகாவினால கொல்லப்படுவோமே என்ற மரண பயத்தில் இருந்த சுபேராஜ்-ற்கு அடைக்கலம் கொடுத்தார். 

அங்கும் தன் மூக்கை நுழைத்த  அஜீஸ், ஜாம் சடாஜி அவர்களிடம்  "சுபே ராஜ்" ஐ தன்னிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்று அக்பரின் சகோதரர் அஜீஸ் கோகா  கோரினார்.  ஆனால் சரணடைந்தவர்களை திரும்ப ஒப்படைப்பது ராஜபுத்திர வீர மரபிற்கு எதிரானது. சுபேராஜ் ஐ ஒப்படைக்க முடியாது என்கிறார். போர் மூளும் சூழ்நிலை உருவானது.  எனவே, போருக்கு முழு தயாரிப்புகளையும் ஜாம் சடாஜி செய்ய துவங்கினார். 

அஜீஸ் கோகா தலைமையில் சவுராஷ்டிராவைக் கைப்பற்ற டெல்லி அக்பரின் இராணுவம் நின்றது. இவ்வளவு பெரிய இராணுவத்திலிருந்து தனது ராஜ்யத்தை காப்பாற்ற, ஜாம் சடாஜி "துரோலுக்கு" அருகிலுள்ள "பூச்சார் மோரி" என்ற இடத்தில் போராட முடிவு செய்தார். ஜாம் சடாஜி உதவிக்காக நண்பர்களை போருக்கு வர அழைத்தார்.

ஜாம் சடாஜி யின் நண்பர்களான,  பாபியின் இராணுவம் ஜுனகத்திலிருந்து வந்தது, கரேடி-விர்பூரைச் சேர்ந்த லோமோ கும்மான் தனது படையுடன் வந்தார், பூஜ்-ன்  ராவ் காட்ஜி தனது படையை அனுப்பினார், மெஹ்ரமான்ஜி வந்தார். ஜாம் சாந்தாஜி தனது இராணுவத்தை டெல்லி அக்பர்  இராணுவத்திற்கு  எதிராக அழைத்து வந்தார். ஜாம் சடாஜி யுடன் கை கோர்த்தனர். 

அஜீஸ் கோகா மீண்டும் போருக்குப் பதிலாக சுபே வை ஒப்படைக்க அரசைக் கேட்டுக் கொண்டார், ஆனால் ஜாம் சதாஜி மறுத்தார். யுத்தம் தொடங்கியது, யுத்த துவக்கத்தில் ராஜபுத்திரர்கள் சரிந்தனர்.  மேலும் போர் முரட்டுத்தனமாக உருவாகத் தொடங்கியது, முஸ்லீம் இராணுவம் கலைக்கப்பட்டது, ராஜ்புத் வீரர்கள் கஜ்ராமுலி போன்ற எதிரிகளை வெட்டத் தொடங்கினர். போர்க்களத்தில்  "ஹர் ஹர் மகாதேவின்" எதிரொலி தீவிரமடையத் தொடங்கியது, கழுகுகள் பறவைகள் பிணம் தின்ன சுற்றி வரத் தொடங்கின, போர்க்களம் போர்வீரனின் இரத்தத்தில் நிறையத் துவங்கியது. 

மகாதேவ் சிவன் தனது அணிமாலையான ருண்டமாலாவுக்கு தலையை எடுக்கத் தொடங்கினார்.  இந்த நல்ல நேரம் நீடிக்கவில்லை ! 

ராஜபுத்திரர்களுக்கு மோசமான நேரம் இருந்தது. அஜீஸ் கோகா ஜாம் சதாஜியுடன் சமரசம் செய்யவிருந்தார்.  இதனை அறிந்த ஜாம் சடாஜி யின் நண்பர்கள் லோமா கும்னாவும் பா3பி3யும், "ஒருவேளை  ஜாம் சமரசம் செய்து கொண்டால், அக்பரின் படையை வென்றதால் தங்களின் சமஸ்தானம் மீதும் ஆதிக்கம் செலுத்த துவங்கி விடுவார் என்று பயந்தனர் !! " தங்களது ராஜ்யம் சிக்கலில் இருக்கும் என்று நினைத்தனர். !! எனவே அக்பரின் சகோதரர் அஜீஸ்க்கு  ​​நாங்கள் இருவரும் உங்களுடன் சேருகிறோம்  என்று ஒரு செய்தி குறிப்பை அனுப்பினர்.!! ( இது நம்முடனே இருந்து சுயநலம் காரணமாக அந்நியர் ஆட்சிக்கு அடிகோலும் கும்பல்) 

போரின் முடிவு உறுதியாக இருந்தது. லோமோ குமன் மற்றும் ஜுனகத் பாபி ஆகியோர் அஜீஸுடன் தங்கள் படைகளை இணைத்தனர் ! இந்த பக்கத்தில் ஜாம் சடாஜியின்  இராணுவம் குறைக்கப்பட்டது, ஜாம் சடாஜியின் வெற்றி தோல்வியாக மாறத் தொடங்கியது. ஜாம் சடாஜி தனது அரச குடும்பத்தை பாதுகாக்க முக்கியமான சிலரை மீண்டும் நவநகருக்கு அனுப்பினார். 

போர் விவரங்கள்  விஷயம்  ஜாம் சதாஜியின் மகன் *குன்வர் அஜாஜிக்கு* அவரின் விவாஹம் ஏற்கனவே நிச்சயித்தபடி நவநகரில் நடந்து கொண்டு இருந்த போது,   போர்க்களத்தில் இருந்து திரும்பிய தனது குடும்பத்தினர் மூலம் அறிந்து கொண்டார்.  நட்பு சமஸ்தானங்களின் துரோகத்தை கண்டு வெண்குண்டான் இளைஞன் அஜாஜி. 

முகூர்த்த லக்கினம் நெருங்கிக்கொண்டு இருந்த போது, விவாகத்தை பாதியில் நிறுத்திவிட்டு குன்வர் அஜாஜி  போர்க்களம் நோக்கி வேகமாக பயணம் செய்து கொண்டிருந்தார் !!!   இளவரசர் குன்வார் அஜாஜி மற்றும் லக்னத்தில் ஈடுபட்ட 500 விருந்தினர்களுடன் போர்க்களம் வந்தார், லக்கினத்தின் பெரேவை (பெ2ரால்)  நடுவில் விட்டுவிட்டார். அவரின் வருகை போர்க்களத்தில் முரட்டுத்தனத்தை உருவாக்கியது. அவரது வீரம் மிக்க சண்டையைப் பார்த்தபோது, ​​ராஜபுத்திரர்களிடையே மீண்டும் மகிழ்ச்சியும் வீரமும் ஏற்பட்டது. சாதாரண வீரர்கள் கூட மேலும் மேலும் அக்பரின் படைகளை வெட்டத் தொடங்கினர்.

குன்வர் அஜாஜி யானை மீது அமர்ந்து போரிடும் அக்பரின் சகோதரர்  அஜீஸைக் கண்டார். பார்த்ததும், அவர் தனது குதிரையை யானையின் தந்தத்தில் மோத விட்டார்.  இதனால் யானையில் இருந்து குதித்த அஜீஸ்-ஐ   அஜாஜி தனது ஈட்டியால் அடித்தார் தாக்குதலை எதிர்பாராத அஜீஸ் மறைந்து ஒளிந்து கொண்டார். ஆனால் அவரது மெய்க்காப்பாளர்கள் அஜாஜியைத் தாக்கினர். ஒரு சதி திட்டத்துடன், அஜாஜி-ஐ திறந்தவெளி  போர்க்களத்தில் இருந்து அஜீஸ் ஒளிந்து இருந்த தூரத்தில் இருக்கும் கட்டடம் நோக்கி மெய்க்காப்பளர்கள் அஜாஜியை நகர்த்திக்கொண்டு சென்றனர்.  இறுதியில் அனைவரும் அஜாஜியினால் வீழ்த்தப்படுவதற்கும்   கட்டடத்தை அடைவதற்கும் சரியாக இருந்தது ! ஒளிந்து வந்த அக்பரின் சகோதரன் அஜீஸ் கோகா  முதுகுப்புற கோழைத்தன தாக்குதலுக்கு அஜாஜியை இலக்காக்கினார். இளவரசன் அஜாஜி திருமண நாளில் கொல்லப்பட்டார். 

கோபால் பரோட்  என்பவர் அஜாஜியின் வீரம் குறித்து அவரது மனைவியாக ஆக இருந்த சுர்ஜா குவர்பாய்-யிடம் கூறினார். எனவே அஜாஜியின் வருணால மனைவியாக  இருந்த, சுர்ஜாகுவர்பாய்,   "  சத் சதா, ஜெய் அம்பே ஜெய் ஆஷாபுரா மாதா, என்று கோஷமிட்டு கொண்டே தேரில் ஏறி போர்க்களத்திற்கு புறப்பட்டார். .

முஸ்லிம்கள் அவரது தேரை நிறுத்த முயன்றனர்.  ஆயின் சுர்ஜா  குவர்பாய் போர்க்களத்திற்கு தான் மணக்க இருந்த அஜாஜிக்கு ஆதரவாக புறப்பட்டது பலரை சிந்திக்க வைத்தது. தனது குடும்ப பகை காரணமாக ஜடேஜா வம்சம் இப்போரில் ஜாம் சதாஜியின் அழைப்பை ஏற்க மறுத்து போரில் பங்கேற்கவில்லை ! 

ஆயின் இளம்பெண்ணான இளவரசி சுர்ஜா  குவர்பாய் திருமண நாளில் போரில் இறந்த தனது வருங்கால கணவனுக்காக தானும் போர்க்களம் புகுவதை கண்ட ஜடேஜா மன்னர் துணுக்குற்றார். ஒரு இளம் பெண்ணுக்கு இந்த நிலைமையா என்று திடுக்கிட்டார். 

தனது தவறை உணர்ந்தார்  த்ரோலின் சமஸ்தானத்தின் மன்னர் ஜடேஜா. குடும்ப பிளவு காரணமாக தாம் போரில் பங்கேற்கவில்லை என்றும், ஆனால் ராணியின் தேர் முஸ்லிம்களால் தடுக்கப்பட்டது என்று நான் கேள்விப்பட்டபோது, ​​நான்  குடும்ப வேறுபாடுகளை மறந்து முஸ்லீம் படையை எதிர்க்க போகிறேன் என்று கூறினார். 

மேலும் ராணி சூரஜ்குவர்பா, போருக்கு செல்லும் முன்னரே அஜாஜியின் நெற்றியை தனது மடியில் வைத்து சத்தியம்  செய்திருந்தார். என்ன சத்தியம் ? இந்த போரில் அஜாஜி இறந்தால் தானும் போர்க்களம் புகுந்து வீர மரணம் எய்துவேன் என்று. !! இந்த வழியில், புச்சார் மோரியின் போர் சவுராஷ்டிராவின் பானிபட் என்று அழைக்கப்படுகிறது, குஜராத்தின் வரலாறு மிகப் பெரியது, ஆனால் இந்த போர் கடைசி பெரிய போராக மாறியது.

ஜடேஜா படை போர்க்களம் புகுவதை அறிந்த அக்பர் தாமே போரில் பங்கேற்றார். 

ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக நாட்டின் புதிய தலைமுறை இந்த துணிச்சலான போர்வீரரைப் பற்றி கற்பிக்கப்படவில்லை, சொல்லப்படவில்லை! மன்னர் ஜடேஜா அக்பர் படையை மோசமாக தோற்கடித்து துரத்தினார். அதே போல் அவரது 52 யானைகள், 3530 குதிரைகள், பாலாக்கியா போன்றவற்றை தனது வசமாக்கினார். 

ஜடேஜா லட்சக்கணக்கில் இருந்த அக்பர் படையை, முகலாயர்களின் முந்தைய விதிமீறும் தந்திரோபாயத்தால், ஹிந்துஸ்தானத்தை பிடித்ததது போல, தாமும், நள்ளிரவில் தனது வீரர்கள் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்தபடி, அக்பரின் படையை வெட்ட துவங்கினார்.  ஒரு கட்டத்தில் அக்பர் பின் வாங்கி ஓடினார். 

சிறிது நாட்கள் கழித்து அக்பர் பழிவாங்கும் நோக்கத்துடன் 1639 இல் மீண்டும் வந்தார், ஆனால் இந்த முறையும் அவர் "தமாச்சன் போரில்" மீண்டும் தோல்வியை சந்திக்க நேர்ந்தது! இந்த யுத்தத்தை குஜராத்தின் பல வரலாற்றாசிரியர்கள் தங்கள் புத்தகங்களில் விவரித்திருக்கிறார்கள், அவற்றில் முக்கியமானவை - சவுராஷ்டிரா வரலாற்றின் ஆசிரியர் நர் பததர் நீப்ஜே, சம்புபிரசாத் தேசாய், பம்பாய் அரசு வெளியிட்டுள்ள பம்பாய் கெஸெடேரியம், விபா விலாஸ், யதுவன்ஸ் பிரகாஷ் என்ற புத்தக ஆசிரியர்  மவ்தன் ஜி.ஆகியோரின் வெளியீடுகளில் இந்த வீரப்போர் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது!

*பாடம் :* எனவே குடியுரிமை சட்டத்திற்கு ஆதரவளியுங்கள்.  உங்கள் எதிரி உங்களை சுற்றி உருவாக்கிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள் என்பதை உணருங்கள்.  நீங்கள் மெஜாரிட்டி ஆக இருக்கும் வரை தற்போது இருக்கும் நிம்மதியான வாழ்க்கை நீடிக்கும்.  

இப்போதே ஏதோ பழங்கால வரலாறு போல, கன்யாகுமரியில் " போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் வில்சனை " கொன்று ட்ரயல் பார்த்து விட்டார்கள் முஸ்லீம் தீவிரவாதிகள்.  இந்து இயக்க தலைவர்களை கொன்று முன்னோட்டம் பார்த்து விட்டார்கள்.  ஐஎஸ்ஐஎஸ் தீவிரவாத இயக்கம் என்றால் ஏதோ தொலைதூரத்தில் இராக்கில், சிரியாவில் தான் இருக்கும் என்று நினைத்து இருந்தோம்.  ஆனால் இஸ்லாம் அதை இந்தியாவிற்கும் இறக்குமதி செய்து விட்டது.  இஸ்லாம் மற்ற மதத்திற்கு எதிராக நல்ல கருத்துக்களை சொல்லுவதை இது வரை யாரும் கேட்டது இல்லை.   அங்கு சீர்திருத்த வாதிகள் உருவாகவில்லை.  உஷாராவோம். குடியுரிமை சட்டத்திற்கு ஆதரவு அளிப்போம். இல்லாவிட்டால் இந்த கதையில் வருவது போல, யாரோ ஒருவர் தனது தங்கை, தம்பி, உற்றார் உறவினருக்காக இந்த காலத்திற்கு ஏற்றபடி சண்டை செய்யும் நிலைமை ஏற்படும்.  இக்காட்சியையே இருபதாம் நூற்றாண்டில் காஷ்மீரில் ஏற்கனவே பார்த்து விட்டோம்.  

திறன் வீணடிப்பா ? புண்ணியம் சேர்ப்பா ?

நம் பங்குக்கு சௌராஷ்டிர மொழியில் ராமாயணமும் மகாபாரதமும் எழுதி விட்டோம்.  வாழ்க சௌராஷ்டிர மொழி.  ஒவ்வொரு வட்டாரத்திற்கும் தங்களின் அடையாள பெருமை பேச தனி மொழி, தனி எழுத்து .  இதையே நாம் பல நூற்றாண்டுகளாக திரும்ப    திரும்ப      செய்து கொண்டு இருப்பதால், அறிவியல் துறை போன்ற துறைகளில் மேற்கத்தியர்கள் போல் நாம் பிரகாசிக்கவில்லை.  சரிதானே ? 

திறன் வீணடிப்பா ? புண்ணியம் சேர்ப்பா ? 

நம் பங்குக்கு சௌராஷ்டிர மொழியில் ராமாயணமும் மகாபாரதமும் எழுதி விட்டோம்.  வாழ்க சௌராஷ்டிர மொழி.  

பரந்த பாரத தேசத்தின் வரலாற்றை ஆராய்வது மிக பெரிய பணி.  இலக்கிய வரலாற்றை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு அணுகினால், இந்த ஆய்வு ஓரளவு எளிமையாகிறது.  சமஸ்கிருதம் தோன்றும் காலத்திற்கு முன் பேசப்பட்ட மொழிக்கு பெயர் இல்லை .  பொதுவாக ' பாஷா " என்று பெயர்.  இங்கிருந்து ஆரம்பித்து இலக்கியம் படைக்கப்பட்ட வரலாற்றை காணின், அது 'பாஷா' என்ற மொழி எப்படி 'சமஸ்கிருதம்' என்ற பெயர் அடைந்தது, சமஸ்கிருதத்தில் இருந்து, பிற 'இந்திய மொழிகள்' எவ்வாறு தோன்றின என்பதும், அதிலிருந்து இன்று நாம் பேசும் மொழி வரை ஒரு மொழியின் வம்சாவளி படம் அறிஞர்களால் போடப்பட்டு நிரூபிக்கப்பட்டு விட்டது.  இதில் எழுத்தின் வரலாறும் அவ்வப்போது இணைந்து கொள்கிறது. 

ஒவ்வொரு கால கட்டத்திலும் மக்களின் மொழி மாறி அமைவது ஒரு சீரான நிகழ்வாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட உண்மையாக இருக்கிறது.  மொழியியல் அறிஞர்களும் இதனை ஏற்றுக்கொண்டு உள்ளனர்.  

ஒரு காலகட்டத்தில் சம்ஸ்கிருதம் இருந்தது, அதில் பல இலக்கியங்கள் படைக்கப்பட்டன.  காலப் போக்கில் சமஸ்கிருதத்தில் இருந்து பல மொழிகள் பிறந்தன. 

சமஸ்கிருதத்தில் இருந்து பல மொழிகள், இலக்கியம் படைக்க " கரு " கிடைக்காமல் அவதியுற்று சம்ஸ்கிருத இலக்கியங்களை தனக்கு ஏற்றவாறு அந்தந்த கால கட்டத்தில் மக்கள் பேசிக்கொண்டு இருக்கும் மொழிக்கு ஏற்றவாறு படியெடுத்து மாற்றி எழுதி தங்களின் மொழிக்கு சொந்தமான புலவர்களை / பண்டிதர்களை உருவாக்கி கொண்டது.  இதில் ஆன்மிக இலக்கியங்கள் தான் பெரும்பாலும் சமஸ்கிருதத்தில் இருந்து இறக்குமதி செய்து கொள்ளப்பட்ட கருத்து.  ஏன் எனில், தங்களது மொழியும் " தெய்வீகமானது " என்று நிரூபிக்கவும், தெய்வ நம்பிக்கை கொண்ட பாரத மக்களிடம் உளவியல் ரீதியாக சென்று சேரவும் இந்த நடவடிக்கை மேற்கொண்டனர். 


இதில் அரசியல் நிர்வாக ரீதியான காரணமும் இருந்தது.!  அரசர்களுக்கு தங்கள் பிரஜைகள் யார் என்பதை அடையாளம் காண, மொழியை பயன்படுத்தினர் !
எப்படி ?
தங்களின் ஆளுகைக்குள் இருக்கும் பகுதிகளில் வாழ் மக்களை, "பேசுமொழியை" குறிப்பிட்ட விதத்தில் மாற்றி அமைத்து பேச செய்வது, அல்லது எழுத்துருவை மாற்றி எழுதுவது போன்ற " தந்திரோபாயங்களால் " நிர்வாக திறமையை வெளிப்படுத்தினர். !!!

இப்படியே காலம் சென்று விடுமா ? வெளிநாட்டு படையெடுப்பின் போது, அவர்களின் மொழி நம்மிடையே திணிக்கப்பட்டது.  மக்கள் தொகை பெருக பெருக, மொழிகளின் எண்ணிக்கையும் அதிகமாக தொடங்கியது.  இது கிட்டத்தட்ட ஆங்கிலேயர் ஆட்சி காலம் வரை, மொழி அடையாளம், சாதி அடையாளம், உள்சாதி அடையாளம், உள்சாதியில் மேலும் மேலோர், கீழோர் என்ற அடையாளம் என்று நாம் செய்து கொண்ட அடையாள பிரிவினைக்கு அளவே இல்லை.  

எந்த மொழி வரலாற்றை எடுத்து கொண்டாலும், பிராகிருத மொழிகள், பாலி மொழி முதல் சௌராஷ்டிரா மொழி வரை, அனைத்து மொழி பண்டிதர்களும் சம்ஸ்கிருத இலக்கியத்தை மொழி பெயர்த்து, ராமாயணம் தங்களின் மொழியில் உள்ளது, மகாபாரதம் தங்கள் மொழியில் உள்ளது என்று பெருமை பேசிக்கொள்கின்றன.  

ஒரு வட்டார மொழியில், அந்த மக்களின் எந்த அறிவு திறமும், அவர்களின் மொழியில் படைக்கப்படாமல், பழைய இலக்கியங்களை நம்பி அடித்தளமிட்டு இருப்பது எதனை காட்டுகிறது ?  எல்லா மொழிப் பண்டிதர்களும் ராமாயண , மகாபாரதங்களை எழுதி கொண்டு இருப்பது திறன் வீணடிப்பா? புண்ணியம் சேர்ப்பா? என்று தெரியவில்லை.  நம் பங்குக்கு சௌராஷ்டிர மொழியில் ராமாயணமும் மகாபாரதமும் எழுதி விட்டோம்.  வாழ்க சௌராஷ்டிர மொழி.  ஒவ்வொரு வட்டாரத்திற்கும் தங்களின் அடையாள பெருமை பேச தனி மொழி, தனி எழுத்து .  இதையே நாம் பல நூற்றாண்டுகளாக செய்து கொண்டு இருப்பதால், அறிவியல் துறை போன்ற துறைகளில் மேற்கத்தியர்கள் போல் நாம் பிரகாசிக்கவில்லை. 

மொழி வளர்ச்சி என்ற பெயரில் நாம் திறன் வீணடிக்கிறோமா ? அல்லது ஆன்மிக இலக்கியங்களை மொழி பெயர்த்து புண்ணியம் சேர்க்கிறோமா ?