சிந்து சமவெளி "கூடை முறுக்கு"

சிந்து சமவெளி (Indus Valley) காலம் முதல் இன்றைய 2026 வருடம் வரை காலம் உருண்டோடி விட்டன. வாழ்க்கையில் பயன்படும் பல விஷயங்கள் மாறிவிட்டன. ஆயினும், பழைய சில விஷயங்கள் தொடர செய்கிறது. சிந்து சமவெளியில் களிமண்ணால் செய்யப்பட்ட "கூடை" என்று டெல்லி (Indus valley basket) மியூசியத்தில் காட்சிப்படுத்த பட்டு இருக்கிறது. ஆனால் அது என் கண்ணுக்கு, களிமண்ணால் செய்யப்பட்ட "முறுக்கு " விளையாட்டு பொருள் போல தெரிந்தது. ஆகவே இந்த பதிவில், சேலம் சௌ. மக்களிடையே பாரம்பரியமாக உருவாக்கப்படும், " புட்க்கி சைலி " (Pudgi chaili ) என்று அழைக்கப்படும் "கூடை முறுக்கு" உங்கள் பார்வைக்கு. எனக்கு தெரிந்து இது போன்ற பலகாரம் இன்றைய குஜராத், மஹா, ராஜஸ்தான், பாக் சிந்து பகுதியிலும் இல்லை. நம்மிடையே தொடரும் பழைய சமையல் முறைகளில் இதுவும் ஒன்று என கொள்ளலாம்.

மைசூர் அரசவையும் சேலம் நெசவாளிகளும்

சேலம் சௌராஷ்ட்ர வின்கார் நெசவாளிகள் மைசூர் அரசர், அதிகார குடும்பங்களுக்கு நெய்து கொடுத்த ஆடை இந்த பாணியில் உடுத்தி கொள்வர். கீழே உள்ள மைசூர் அரண்மனை ஓவியம் இதனை உறுதி படுத்துகிறது.

Good morning memes Sourashtri-3

 

Good morning memes Sourashtri-2

 

Good morning memes Sourashtri-1

 

சௌராஷ்டிரத்தில் மக்கள் குழுக்களை அடையாளம் காணும் முறை

 சௌராஷ்டிரத்தில் மக்கள் குழுக்களை அடையாளம் காணும் இந்திய முறை 

சௌரஷ்டிர மாநிலம் பல்வேறு சமஸ்தானங்களாக பிரித்து ஆளப்பட்ட சூழ்நிலையில், சமஸ்தான மக்களுக்கு இடையே தனது குடியுரிமை எந்த சமஸ்தானத்தை சேர்ந்தது என்று ஒருவருக்கொருவர் அறிந்து கொள்ள சமஸ்தான பெயர், புழங்கும் மொழி, ஆடை உடுத்துதலில் சிறிய மாற்றத்துடன் ஒரே மாதிரியான உடுப்பு உடல் ஆகியவை பங்கு வகித்தன.  சமஸ்தான எண்ணிக்கை கூடினால் இவ்வடையாளங்கள் கூடும்.  !குறைந்தால் அடையாளங்கள் குறையும்.!!

சௌராஷ்ட்ரா சமஸ்தானங்களை பொறுத்த வரை, சாதியை விட, நான்கு வர்ணங்கள் மட்டுமே முக்கியத்துவம் பெற்று இருந்தன. 

சௌராஷ்ட்ரா மக்களின் அடையாளப்படுத்துதலின் முக்கிய குறிப்புகளை மட்டும் பார்ப்போம்.

சாதி அமைப்புக்கு பழக்கப்பட்ட இந்தியர்கள், அடையாளம் காண வேண்டியதன் அவசியத்தை நன்கு அறிந்திருக்கிறார்கள்

பல்வேறு அடையாளங்கள் அல்லது "குறிப்பான்கள்" மூலம் தாங்களும் மற்றவர்களும் அடையாளப்படுத்தி வேறுபடுத்தி காண்பித்துக் கொள்கின்றனர்.

இன எல்லைகளுக்கான சொல். ஆயினும்கூட, அடையாளத்தின் உண்மையான மொழி

"சாதி அமைப்பு" பற்றிய எளிமையான அல்லது மறுபரிசீலனை செய்யும் கருத்துக்களை விமர்சிக்கும் ஒரு கோணத்தில் நாம் இருக்கிறோம் .

சமூக உலகின் ஒரு சிக்கலான தன்மையை வெளிப்படுத்துகிறது, இது எந்த எளிய விஷயத்திற்கும் அப்பாற்பட்டது

"அமைப்பு" என்ற கருத்து. ஊடாடும் அல்லது சமூக மொழியியல் அணுகுமுறைகள் திறக்கப்பட்டுள்ளன

இந்திய சமூகத்தில் புதிய கண்ணோட்டங்களை உருவாக்கி, "சாதி அமைப்பு" என்ற கருத்தைத் தள்ளியது

சமூகத்தை கட்டமைக்கும் பல மாதிரிகளில் ஒன்று மற்றும் ஒரு குறிப்பு

பொதுவான பயன்பாட்டில் உள்ள அடையாள மொழிகள் முக்கிய பங்காற்றுகின்றன . 

மற்ற சமூக-மொழி வல்லுனர்கள், இத்தகைய வேரூன்றிய பல உட்குறிப்புகளை புறக்கணிக்க முனைகின்றனர்

சௌராஷ்டிராவில் நடைமுறையில் உள்ள அடையாள மொழியைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.

சௌராஷ்டிரா புவியியல் ரீதியாகவும் இந்திய உலகின் சுற்றளவில் உள்ளது

சமூக மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக. காலனித்துவ காலத்தில், இன்னும் அதிகமாக இருந்தன

தீபகற்பத்தில் 200க்கும் மேற்பட்ட சமஸ்தானங்கள். பெரியவை, போன்றவை

ஜூனாகத், ஜாம்நகர் அல்லது பாவ்நகர், சரியான மற்றும் சில சமயங்களில் கிட்டத்தட்ட பழங்குடியினரின் தன்மையைக் கொண்டிருந்தது. சாதிய படிநிலை என்ற கருத்து தற்போது உள்ளது

சௌராஷ்டிராவில் எல்லா இடங்களிலும், ஆனால் பாரம்பரிய அரசியலின் சிக்கல்கள் விட்டுவிட்டன

ஒன்றிலிருந்து உண்மையான தரவரிசை மற்றும் அமைப்பில் கணிசமான மாறுபாடு

ஒருவருக்கு புதிய சமஸ்தான குடியுரிமை  பழைய சமஸ்தானம் இன்னொருவருக்கு.

பெரும்பாலான மாநிலங்களை ஆண்ட ராஜபுத்திரர்களுக்கு, ராஜஸ்தான் மைய புள்ளி

குறிப்பு; ஜெய்ப்பூர், ஜோத்பூர் அல்லது உதய்பூர் போன்ற ராஜ்யங்கள் முன்மாதிரியாக செயல்பட்டன

மாநிலம் மற்றும் சமூகம். சமஸ்தானத்திற்கு வெளியே உள்ள சிறு சிறு அலகுகளை சேர்ந்த கிராமவாசிகள்

அதிகாரம் தங்கள் "சுதந்திரம்" பற்றி பெருமிதம் கொண்டது, அதே நேரத்தில் இல்லாததற்கு வருந்தியது

ஒரு மதிப்புமிக்க நீதிமன்றம். இந்த முரண்பாடு ராஜபுத்திர தற்காப்பு சித்தாந்தம் மற்றும்

சௌராஷ்டிர சமூகத்தின் பெரும்பகுதி. சுதந்திரத்தின் மீதான அன்பு மரியாதையுடன் கலந்தது

ஆட்சியாளர்கள் மற்றும் பிரபுத்துவம். சுதந்திரத்திற்கான வேட்கை குறிப்பாக வலுவாக இருந்தது

மற்ற சாதிகளைச் சேர்ந்த தலைவர்களைப் போலவே ராஜபுத்திர சக்தி இல்லாத இடத்தில் இருந்தது

கதி, அஹிர் அல்லது கோலி என, அவர்கள் தங்கள் களங்களை மிகவும் ஏழ்மையிலும், மிகவும் ஏழ்மையிலும் வைத்திருந்தனர்

சௌராஷ்டிராவின் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட பகுதிகள்.

உள்ளூர் மொழியில், கிராமங்கள் 'பெரிய' அல்லது 'சிறிய' எனத் தகுதி பெற்றுள்ளன - 

இந்த வேறுபாடு கிராமத்தின் அளவு மற்றும் அதன் கௌரவம் ஆகியவற்றைக் குறிக்கவில்லை.

சிறிய கிராமங்களில் சில கைவினைஞர்கள் அல்லது பிற நிபுணர்கள் இருந்தனர்

அவை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அடுக்குப்படுத்தல் மற்றும் உழைப்புப் பிரிவின் ஒப்பீட்டு குறைபாடு ஆகும்.

பெரிய கிராமங்களில் ஒரு முறையான தலைவர், பிராமண பூசாரிகள் மற்றும் பல வகையான கைவினைஞர்கள் இருந்தனர்

உடனிருந்தனர். ஒருவரிடமிருந்து வந்ததன் மூலம் தனிநபரின் கௌரவம் மேம்படுத்தப்பட்டது

முக்கியமான கிராமம், ஒரு தலைவரை நம்பியிருந்தாலும், அது விவசாயி

ஒரு சிறிய கிராமத்திலிருந்து தவிர்க்கப்பட்டது.

பழைய மாநிலங்கள் ஒவ்வொன்றிலும் பல சாதிகளும் சாதிக் குழுக்களும் அந்தஸ்துக்காக போட்டியிட்டன

அந்தஸ்துக்காக. ராஜபுத்திரன் உறவில் எப்போதும் ஒரு தெளிவின்மை இருந்தது

மற்றும் பிராமணர். பிந்தையவர்கள் தங்களை உயர்ந்தவர்களாகக் கண்டாலும், எதைக் குறிப்பிடுகிறார்கள்

நாம் இப்போது பான்-இந்திய தரநிலை என்று அழைப்போம், ராஜபுத்திரர்கள் அவர்களைப் பார்த்து பொறாமை கொண்டனர்

அவர்களின் சொந்த களங்களில் முதன்மையானது. பொதுவாக, மிகவும் சக்திவாய்ந்த ஆட்சியாளர்கள், நிச்சயமாக

அவர்களின் சொந்த கௌரவம், பிராமணர்களை விட அதிகமாக அங்கீகரிக்கத் தயாராக இருந்தது

அவர்களின் குறிப்பாக மதிப்புமிக்க வாடிக்கையாளர்கள். நாகர் பிராமணர்கள், மிகவும் மதிப்புமிக்கவர்கள்

சௌராஷ்டிராவில் எல்லா இடங்களிலும் பழைய நிலப்பிரபுக்கள், முஸ்லீம், ராஜ்புத் அல்லது மற்றவை, அந்தஸ்த்துக்களுடன் உள்ளன  வாணியர்கள் அல்லது பனியாக்கள் போன்ற வணிக சாதிகளை அந்தஸ்துக்காக  எதிர்க்கின்றன

சைவம் மற்றும் அகிம்சையின் மதிப்புகளில் அடிப்படையில் வேறுபடுகின்றன. 

வணிகர்கள் தங்களை இளவரசர்களுடன் அடையாளப்படுத்தியதாகத் தெரியவில்லை

மாநிலங்கள் அல்லது அவற்றின் அரசியல் ஒழுங்கு, இது சம்பந்தமாக அவர்கள் பெரும்பாலானவர்களிடமிருந்து தனித்து நின்றார்கள்

மக்கள் தொகையில். வனியாக்களைப் பொறுத்தவரை, சிவில் என்பது குறிப்புப் புள்ளியாக இருந்தது

குஜராத்தின் வணிக நகரங்களின் சமூகம் நிலப்பரப்பில் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரங்கள்

சக்தி வாய்ந்த வணிகர் சங்கங்களைக் கொண்டிருந்தது, ஒரு "நாகர்ஷேத்தின்" பின்னால் ஒன்றுபட்டது

பல மேற்கத்திய நகரங்களின் மேயருடன் ஒப்பிடும்போது. அத்தகைய அமைப்பு இருந்தது

சௌராஷ்டிராவும், ஆனால் பாவ்நகரைத் தவிர, வணிகர்களின் அதிகாரம் ஆட்சியாளரின் இருப்பால் தடைபட்டது. என்ற அடையாளம்

நிலப்பரப்பைக் கொண்ட வணிகர்கள் அவர்கள் பயன்படுத்துவதற்காக அவர்களின் மொழியில் வெளிப்படுத்தப்படுகிறார்கள்

நிலையான குஜராத்தி, மாறாக விவசாயிகளின் கதியவாடி பேச்சுவழக்கு மற்றும் அவர்களின் எஜமானர்கள்.

ஒரு உதாரணம் சொல்ல வேண்டும் என்றால், தமிழ் சமூகத்தில் அய்யங்கார் மக்கள் குழு, பேசும் மொழி மற்ற மக்கள் குழுவிடம் இருந்து வேறுபட்டு, தனக்கே உரித்தான, ஆத்துக்கு வாங்க, அம்பி, அவா வந்தாளா ? என்ற வகையில் வேறுபடுத்தி தங்கள் அடையாளத்தை நிலை நிறுத்துவது போன்று.  

கதியாவாடி குஜராத்தியில் இருந்து பன்மை விகுதி s  'கள்' க்கு பதிலாக ஒரு ஆஸ்பிரேட்டட் மூலம் வேறுபடுகிறது

ஒலி 'h' அல்லது சில நேரங்களில் 'kh' க்கு அருகில் இருக்கும். 'சரோ' ('நல்லது, நல்லது, சரி') என்ற சொல்

இப்பகுதியில் அடிக்கடி கேட்கப்படுவது 'ஹரோ' அல்லது 'கரோ' ஆகிவிடும். மெட்டோனிமிகல் வழியில்

தரத்தைப் பயன்படுத்துபவர்களுக்கு கதியவாடி பேச்சுவழக்கை அடையாளம் காண இந்த வார்த்தை உதவுகிறது

குஜராத்தி அதாவது கதியவாடி பேச்சாளர் பற்றிய குறிப்பு அவர்கள் கூறும்போது தெளிவாக உள்ளது

'ஹரோ'. கதியவாடி பேச்சாளர்கள் தங்கள் சொற்றொடர்களை தொடங்க முனைகிறார்கள் என்றும் கூறப்படுகிறது

நிலையான குஜராத்திக்கு 'ஆ' அல்லது 'ஈ' என்பதற்குப் பதிலாக 'ஐ' - இரண்டு சந்தர்ப்பங்களிலும், இடையீடு

குறிப்பிட்ட அர்த்தம் இல்லை - மாறாக சில ஆங்கிலம் பேசுபவர்களுக்கு "நான் சொல்கிறேன்" அல்லது

பிரெஞ்சு மொழியில் 'eh'.3

முஸ்லீம் சமூகம் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக உச்சரிப்பில் வேறுபடுகிறது, அங்கு எழுத்து

‘ஜ’ என்பது ‘z’ ஆகிறது; இதனால் குஜராத்திற்கு குஸ்ராத், 'ஜாரி'க்கு 'ஜாரி', தங்க எம்பிராய்டரி

சூரத் அல்லது ஜாம்நகர். இந்த வேறுபாடு, நிச்சயமாக, இந்தி மற்றும் அறியப்படுகிறது

உருது, ஆனால் மென்மையான குஜராத்தி ஒலிகள் வித்தியாசத்தை இன்னும் உச்சரிக்கின்றன.

ஆயினும், குஜராத்தில் சாதிக்கான 'ஜாதி' என்பது 'ஜாட்' அல்லது 'ஜாதி' ஆகாது என்பதை கவனத்தில் கொள்வோம்.

சாதிக்கான பாரம்பரிய சொல், இங்கே, 'கோம்', (பாரசீகத்தில் 'க்யூம்') மற்றும் பயன்பாடு

'ஜாதி' என்ற வார்த்தையின் குறிப்பானது பேச்சாளர் இந்துவாக மட்டுமல்ல, ஒருவராகவும் இருக்கிறது

சமஸ்கிருத விதிமுறைகளை வலியுறுத்துகிறது

இவ்வாறு சொல்லகராதி மற்றும் உச்சரிப்பு சமூக அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துகிறது, மற்றும்

தீபகற்பத்தின் பெயர் மிகத் தெளிவான உதாரணம். பெயர் இருந்தாலும்

சௌராஷ்டிரா இன்று உலகளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது,

சௌராஷ்டிராவிலும் மற்றும் அதன் மீதும் சாதி மற்றும் பிராந்திய வேறுபாடுகள் இல்லை, ஆனால் உள்ளன

பார்சி சமூகத்தின் குஜராத்தி போன்ற பிற சமூகவாதிகள். 5 நிச்சயமாக, தி

ஒரு மொழியியலாளர் அடையாளம் காணக்கூடிய மாறுபாடுகளின் மொத்த எண்ணிக்கை, எதை விட அதிகமாக உள்ளது

சாதாரண பேச்சாளர் அறிவார் அல்லது அடையாளம் காண்பார். இருப்பினும், பிராந்திய பேச்சுவழக்குகள் மற்றும்

சாதிய பேச்சு வார்த்தைகள் செல்வாக்கு செலுத்துவதால், சாதி சமூகவாதிகள் ஒன்றிணைக்க முனைகின்றனர்

அவற்றின் மிக முக்கியமான செறிவின் பிராந்திய பேச்சுவழக்கு, எதுவாக இருந்தாலும்

ஒரு பிராந்தியத்தின் பேச்சுவழக்கு அதன் மிக முக்கியமான தாக்கத்தால் பாதிக்கப்படுகிறது

சமூகங்கள். இருப்பினும், சௌராஷ்டிராவில் உள்ள மக்கள் பிராந்தியத்தையும் குறிப்பிடுகின்றனர்

சமூக மாறுபாடுகள். ஹல்வாட்டின் (வடமேற்கு) 'மொழியை' ஒருவர் அடையாளம் காணலாம்

சௌராஷ்டிரா) அல்லது அஹிர் சாதியின் 'சமூகவாதி', அவர்கள் முக்கியமாக உள்ளனர்

தென்மேற்கில் ஜூனாகத்தை சுற்றி குவிந்துள்ளது.

மொழி நடைகள் :

ராஜபுத்திரர்கள் மொழிப் பயன்பாட்டில் மற்ற கிராமப்புறக் குழுக்களிடமிருந்து வேறுபடுகிறார்கள். அவர்கள்

கண்ணியமான மற்றும் நேர்த்தியான வடிவங்களைப் பயன்படுத்துங்கள், அந்நியருக்கு தங்கள் நிலங்களைக் காட்டும்போது,

அவர்கள், ‘இது உங்கள் நிலம்’, ‘என்னுடையது உங்களுடையது’ என்பது போல

கீழ் சாதி விவசாயிகள் இந்த சூத்திரங்களைப் பயன்படுத்துவதில்லை.

குஜராத்தி மொழி முகவரியின் மூன்று வடிவங்களைக் கொண்டுள்ளது: 'து', 'டேம்' மற்றும் 'ஆப்',

தாழ்ந்தவர்கள், சமமானவர்கள் மற்றும் உயர்ந்தவர்களை வேறுபடுத்துதல். ‘ஏப்’ என்பதும் பயன்படுத்தப்படுகிறது

கண்ணியமான முகவரி, ஆனால் ராஜபுத்திரரின் பிரபுத்துவ நாகரீகம் இருக்கக்கூடாது

தனது எஜமானருக்கு முன் அதே வார்த்தையை தனது வேலைக்காரன் பயன்படுத்தியதில் குழப்பம். அங்கு உள்ளது

தொனியில் வேறுபாடு, ஆனால் குறிப்பாக வாய்மொழி அல்லாத சைகைகளில், பெருந்தன்மையுடன்

முதல் வழக்கு, பிந்தையது அடிமை. ஒரு ராஜபுத்திரன் தன் உடலை எல்லாவற்றிலும் நேராக வைத்திருப்பான்

சூழ்நிலைகள், மற்றும் அவர் 'உங்கள் நிலம்' காட்டும் சைகை அளவிடப்படுகிறது.

வேலைக்காரனும், விற்பனையாளரும், உண்மையில், தனது மேலதிகாரிக்கு முன்னால் தலைவணங்குகிறார்

மிகைப்படுத்தப்பட்ட இயக்கங்கள். சௌராஷ்டிராவில் நீங்கள் உடனடியாக உணர்கிறீர்கள்

முன்னால் இருக்கும் மனிதன் அடிமை அல்லது வெறுமனே கண்ணியமானவன்.

பின்னர் சொற்பொழிவின் வேகம் உள்ளது; நிலையான குஜராத்தி பேசப்படுகிறது

கதியவாடியை விட மிக வேகமானது. ராஜபுத்திரர்கள், குறிப்பாக, மெதுவாக, அழுத்தமாகப் பேசுகிறார்கள்

ஒவ்வொரு வார்த்தையும், துல்லியமான, நேர்த்தியான மற்றும் குறுகிய பேச்சு முறைகளைப் பயன்படுத்த முயற்சிக்கிறது. அரட்டை அடிப்பது ராஜபுத்திரனுக்கு மிகவும் பொருத்தமற்றது மற்றும் பேச்சு முறை

மெய் எழுத்துக்கள் தெளிவாகக் குறிக்கப்பட்டு உயிரெழுத்துக்கள் துல்லியமாக இருப்பதால் புரிந்துகொள்வது எளிது.

டிப்தாங் வகைகளில் அடுத்தடுத்த உயிரெழுத்துக்களை இணைப்பது இல்லை

விவசாயிகளின் பேச்சிலும், நிலையான குஜராத்தியிலும் அடிக்கடி கேட்கப்படும். என்று தோன்றும்

இந்த துல்லியமான பேச்சு வட இந்தியா முழுவதிலும் உள்ள தரவரிசையைக் குறிக்கிறது

சௌராஷ்டிராவில் அதிகமாகவும் வேகமாகவும் பேசும் வணிகர்களின் குறிப்பிடத்தக்க விதிவிலக்கு

குஜராத்தில் மற்ற இடங்களைப் போலவே. எவ்வாறாயினும், சிறந்த முதலாளித்துவ வர்க்கம் என்று நான் உறுதியளிக்கிறேன்

அகமதாபாத் மிகவும் மெதுவாகவும், துல்லியமான சொற்பொழிவுடன் பேசவும்.9

அப்படியானால், வர்க்க வேறுபாடு, கத்தியவாடியில் வித்தியாசமாக வெளிப்படுகிறது

நிலையான குஜராத்தியில். பிந்தைய வழக்கில், முதலாளித்துவத்தின் உயர் மட்டங்கள்

அவர்களின் குரலின் உயர் சுருதியால் அடையாளம் காணப்படலாம், அது போல் தோன்றும்

ஒரு விவசாயி அல்லது ராஜபுத்திரனுக்கு அபத்தமானது மற்றும் மோசமானது. இந்த மாறுபாடு, இது அமைக்கிறது

"பெண்பால்" வணிகர்களைத் தவிர "உண்மையான ஆண்கள்" என்பது குறிப்பிட்டது அல்ல

சௌராஷ்டிரா, ஆனால் வணிகர்களுக்கும் பழைய நிலப்பிரபுக்களுக்கும் இடையிலான போட்டி

வித்தியாசத்தை இரட்டிப்பாக்குகிறது. வணிகர்கள் தங்களைப் போல் பார்க்கிறார்கள்

கிராமப்புறங்கள், விவசாயிகள் மற்றும் பிரபுத்துவத்துடன் ஒப்பிடும்போது "நாகரிகம்", மற்றும் நாங்கள்

அத்தகைய நேர்த்தியின் தரநிலைகள் மிகவும் தெளிவாக வேறுபடுகின்றன என்று ஆச்சரியப்படக்கூடாது

கதியவாடி மற்றும் நிலையான குஜராத்தி இடையே. 

அடையாளங்களாக உடை : 

இருப்பினும், பேச்சு என்பது தரவரிசையின் பல குறியீடுகளில் ஒன்றாகும். ஆடைகள், சைகைகள்,

மற்றும் பேச்சின் உள்ளடக்கம் அனைத்தும் குறிப்பிடத்தக்கவை மற்றும் ஒரு தரமான தொடர்பு

சௌராஷ்டிராவில் விரைவில் வெளிநாட்டவருக்குத் தெரியும்: இந்த வகையான குறியீடுகள் அனைத்தும்

ஒரு ஒற்றை, ஒத்திசைவான படம் பொருத்தப்பட வேண்டும்.

உடையின் பழக்கவழக்கங்களில், நாம் முதலில் பாரம்பரியத்தை வேறுபடுத்தலாம்

நவீன ஆடைகள். இருப்பினும், நவீன ஆடைகள் நடுநிலையானவை அல்ல: குறைந்தது 50 க்கு

பல ஆண்டுகளாக, அவை ஒரு புதிய மேலாதிக்கத்தின் நகர்ப்புறம் மற்றும் காஸ்மோபாலிட்டனிசத்தைக் குறிக்கின்றன

வர்க்கம், அதன் மதிப்புகள் போட்டியிடுகின்றன. அத்தகைய ஆடைகள் நிலையான பயன்பாட்டுடன் செல்கின்றன

குஜராத்தி, மற்றும் அதே மதிப்புகளைக் குறிக்கவும். ஆனால் ஒத்த மதிப்புகள் குறிக்கப்படலாம்

நாங்கள் பிராமணர்களுடன் பழகுகிறோம் அல்லது பாரம்பரிய உடை மூலம்

வணிகர்கள். இந்த இரண்டு சமூகங்கள், பொதுவாக நகர்ப்புற, இதில் இருந்து

செயல்பாட்டாளர்கள் மற்றும் வணிகர்கள் வருபவர்கள், பெரும்பாலும் ஒன்றாக இணைக்கப்படுகிறார்கள்

பிராமண-வானியா என்ற சொல் அவர்கள் ஒரு குழுவை உருவாக்கியது போல. மத்தியில்

இந்த வகையைச் சேர்ந்தவர்கள், பாரம்பரிய அல்லது நவீன உடைகள் பெரும்பாலும் வேறுபடுகின்றன

சமூகத்தை விட தலைமுறைகள்: பழைய உடை பாரம்பரியமாக, அதே சமயம்

இளைஞர்கள் நவீன உடை அணிகின்றனர். இரண்டு சந்தர்ப்பங்களிலும், அவர்களின் ஆடை கணிசமாக வேறுபடுகிறது

ராஜ்புத் அல்லது விவசாய உடையில் இருந்து,  தவிர, ஒரு முன்னாள் ஆட்சியாளராக பணிபுரியும் போது

வங்கி சொன்னது, "நான் ஒரு வானியா போல உடை அணிய வேண்டும்".

பாரம்பரிய கிராமப்புற ஆடைகளில் தெளிவான துணை அமைப்பு காணப்படுகிறது.

கதியவாடி பேசும் மக்களிடையே நவீன செல்வாக்கை அது இன்னும் எதிர்க்கிறது

மக்கள் தொகை ஆண்கள் கால்சட்டைகளை மிகவும் அகலமாகவும் மிகவும் அகலமாகவும் அணிவார்கள்

கால்களில் குறுகலாக, குர்தா மாதிரியான சட்டையுடன், முன் ட்ரெஸ்ஸால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.

தலைக்கவசம் ஒரு தலைப்பாகை மற்றும் அனைத்து ஆண்களும் அடிப்படையில் வெள்ளை நிறத்தில் ஆடை அணிவார்கள். ஆனால் ஒருமுறை நீங்கள்

விவரங்களைப் பார்க்கத் தொடங்குங்கள், சிறிய வேறுபாடுகள் தோன்றும்: சட்டையின் அலங்காரம்; தலைப்பாகை கட்டப்பட்ட விதம்; மற்றும் தலைக்கவசத்தில் சிவப்பு நிற பட்டை.

இந்த அடையாளங்கள் உள்ளூர் மக்களால் எளிதில் படிக்கப்படுகின்றன, மேலும் சாதியை துல்லியமாக அடையாளம் காண முடியும். வணிகர்கள்

ஜாதியின்படி ஸ்டாக் துணிகள்: ரபாரி தலைப்பாகைகள், அஹிர் சட்டைகள் மற்றும் பல.

இந்த வேறுபாடுகளின் குறியீடாக வெளிநாட்டவர்களுக்குக் கற்றுக்கொள்வது கடினம்

ஆடைகளும் தனித்தனியாக மாறுபடும். பின்னர் துணை பிராந்திய வேறுபாடுகள் உள்ளன,

அதனால் மாவட்டங்களுக்கு இடையே உள்ள வித்தியாசம் சற்று மாறுபடலாம்.

ஒவ்வொரு முறையும் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் புதிய வேறுபாடுகள் தோன்றியிருக்கலாம்

சமூக இயக்கம்: எடுத்துக்காட்டாக, அவர்கள் வேறுபடுத்தி அறிய முடியும் என்று தகவல் தருபவர்கள் என்னிடம் கூறுகிறார்கள்.

தேவியின் பாரம்பரிய பக்தரிடமிருந்து ஒரு வைஷ்ணவ அஹிர். பின்னர் உள்ளன

சைவம் மற்றும் சைவம் போன்ற பல்வேறு சீர்திருத்தங்களைக் கடைப்பிடிக்கும் 'நீல' பர்வாட்ஸ்

அடர் நீல நிற ஆடை, பாரம்பரிய பர்வாட் கால்நடை மேய்ப்பவர்களிடமிருந்து அவர்களை விலக்குகிறது,

வெள்ளை உடை.

சில சாதி அடையாளங்கள் குறிப்பாக தெளிவாக உள்ளன. பஸ்களில், ஒருவர் ஆச்சரியப்படுகிறார்

ராஜபுத்திரர்கள் தங்கள் குவடிகளை ஏந்திச் செல்வதைப் பார்க்க - இரண்டு மீட்டர் நீளமுள்ள போர்க் கோடாரி -

பேருந்து முழுவதுமாக நிரம்பியிருக்கும் போது இது நடைமுறையில் சரியாக இருக்காது. ஆனால் கோடாரி

எந்த தெளிவின்மையும் இல்லாத நிலையின் அடையாளம்; போன்ற ஆயுதங்கள் ஒரு பொறாமை

சாதி ஏகபோகத்தைக் காத்தது. உதாரணமாக, பிராமணர்களும் வணிகர்களும் மட்டுமே செய்வார்கள்

குவடி சுமப்பவர் வழங்கும் உணவை மறுக்கவும்.

ஒவ்வொரு சாதியும், அதன் சொந்த பாரம்பரிய உடை, முஸ்லீம் மற்றும் இந்து,

கிராமவாசிகள் மற்றும் வணிகர்கள். எனவே கோஜா மற்றும் வோரா, முக்கியமான வணிகர்

முஸ்லீம்களில் உள்ள சமூகங்கள், பிராமணர்களுக்கு நெருக்கமான ஆடைகளை அணிகின்றனர்

மற்றும் வனியா, அதே சமயம் பதான்கள் மற்றும் பலுச் ஆகியோர் தங்களுக்கென குறிப்பிட்ட இன உடையை கொண்டுள்ளனர்.

முஸ்லீம் உடையை அதிலிருந்து வேறுபட்டதாகக் குறிப்பதற்கு குறிப்பாக எதுவும் இல்லை

இந்துக்கள், இஸ்லாமிய மறுமலர்ச்சியாளர்களின் நீண்ட அங்கிகளும் தாடிகளும் வெட்டப்படுகின்றன

பல்வேறு சமூகங்கள். தாடி, பொதுவாக, முஸ்லீம்களுக்கும் பார்சிகளுக்கும் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆனால் மீசைகள் முக்கிய மதப் பிரிவுகளில் காணப்படுகின்றன. இவ்வாறு, ஒரு பெரிய

விவரங்களின் எண்ணிக்கை அடையாளத்தின் குறிப்பான்களாகவும், ஒவ்வொரு துணைப் பகுதியாகவும் செயல்படலாம்

ஒவ்வொரு சமூகத்தையும் வரையறுக்கும் பாரம்பரிய உடையின் 'மொழி' உள்ளது. இவை

வேறுபாடுகள் மிகவும் விரிவானவை, ஒரு நபர் ஒரு பகுதியிலிருந்து கடந்து செல்கிறார்

மற்றவருக்கு சௌராஷ்டிரா இருந்தாலும், தொடர்புடைய அனைத்து வேறுபாடுகளையும் ஒருபோதும் அறிய முடியாது

சில முக்கிய வழிகாட்டுதல்கள் பொருந்தும். இதில் பேச்சிலிருந்து.ஆடை மொழி வேறு இல்லை 

தேங்காய் இலவசம்

 தேங்காய் இலவசம் 

தமிழாக்கம் : தெஸ்வான் பாஸ்கர் சேலம்.  

(சௌராஷ்டிர கிராமிய கதைகள்)

பீதான் பாவிற்கு (बीदान्  बा ) ஒரு நாள் தேங்காய் துருவல் பகிரி / भगिरि சாப்பிடணும்னு ஆசை வந்துட்டது. துருவின தேங்காயோட கொஞ்சம் சர்க்கரையும் சேர்ந்து பகிரி சுட்டு சாப்பிட்டா எத்தனை நல்லா இருக்கும்!”னு பீதான் பா சப்புக்கொட்டினார். 

அவரின் குடும்பப்பெயரான பீதான் என்பதுடன் பா என்ற (ஐயா) சொல்லையும் சேர்த்து மக்கள் அவரை அழைத்தனர்.  

ஆனா ஒரு சின்ன பிரச்சனை. வீட்டுல ஒரு தேங்கா கூட இல்லை "கடைக்குப் போகணுமே” ன்னு தன்னுடைய மனைவி லெட்சும்-பை கிட்ட சொன்னார்.

"உங்களுக்குச் சாப்பிடணும்னா போகத்தான் வேணும்"னு அவ சொன்னாள். இன்னொரு பிரச்சனையும் இருந்தது. காசு செலவழிச்சாகணும். !

பீதான்-பா சரியான கஞ்சன்னு உங்களுக்குப் புரிஞ்சிருக்கும் வெளியில் வயக்காட்டுப் பக்கம் போய் ஒரு பெரிய ஆலமரத்துக்கு அடியில உக்கார்ந்து யோசிச்சார். "என்ன செய்யலாம். என்ன செய்யலாம்."தேங்காய்த் துருவலப் பத்தி நினைக்க நினைக்க வாயில தண்ணி ஊற ஊற பீதான் பாவுக்குத் தாங்க முடியல. வீட்டுக்கு வந்து லெட்சும்-பை கிட்ட சொன்னார்...

"கடைக்குப் போயி தேங்கா என்ன வெல விக்கறதுன்னு பாத்திட்டு வரேன்." செருப்பை மாட்டிக்கிட்டு கைத்தடியையும் தூக்கிக்கிட்டு பீதான் பா கிளம்பினார்.

சுறுசுறுப்பா இருந்த கடைத்தெருவிலே பீதான் பா மேலும் கீழுமா நடந்தார். இது என்ன வெல, அது என்ன வெலன்னு கேட்டபடி கடைசியில் ஒரு தேங்காய் வியாபாரிகிட்ட வந்தார். 

"ஏம்பா, இது என்ன வெல?"ன்னார் பீதான் பா "ரெண்டு ரூபாய்தான் ஐயா"ன்னார் தேங்காய் வியாபாரி. ரெண்டு ரூபாயா? பீதான்-பாவுடைய கண் அதிர்ச்சியிலே பெரிசாப் போச்சு.

"அது ரொம்ப ஜாஸ்தி, ஒரு ரூபாய்க்குக் கொடு."

"முடியாதய்யா ஒரு தேங்காய் ரெண்டு ரூபாய்தான் வேணும்னா எடுத்துக்குங்க. வேண்டாம்னா வெச்சுடுங்க"ன்னார் தேங்காய் வியாபாரி. "சரி சரி"ன்னார் பீதான் பா. "ஒரு ரூபாய்க்கு எங்க கிடைக்கும்னு உனக்குத் தெரியுமா?"

"கொஞ்ச தூரம் போனீங்கன்னா ஒரு பெரிய கடைத்தெரு வரும். அங்க ஒரு வேளை கிடைக்கலாம்."

பீதான் பா கிளம்பினார் அங்கே போனாப் போச்சுன்னு தனக்குள்ள சொல்லிக்கிட்டார். "கொஞ்சம் நடந்த மாதிரியும் இருக்கும். ஒரு ரூபாயும் மிச்சம்." கைத்தடிச்சத்தம் போட்டபடி நடந்தார்.

பெரிய கடைத்தெரு ஒரே சந்தடியாய் இருந்தது. "படாட்டா உருளை! படாட்டா உருளை! காந்தா வெங்காயம்! காந்தா வெங்காயம்! காஜர் கேரட்! காஜர் கேரட்! கோபி-கோஸ்! கோபி-கோஸ்!'

பீதான் பாவுக்கு வியர்த்துப் போச்சு. "ஏ தேங்காக்காரரே, தேங்கா என்ன வெல"ன்னார். "ஒரு ரூபாய்தான் ஐயா எடுங்க சீக்கிரம்”ன்னு தேங்காய் வியாபாரி அவசரப்படுத்தினார்.

"அச்சீன் பா, என்னப்பா இது!" அப்படின்னார் பீதான் பா. "நா இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கேன் நீ ஒரு ரூபாய் சொல்றியே இதுக்கு அம்பது காசுதான் கொடுக்கலாம். இந்தா அம்பது காசு இந்தத் தேங்காயை எடுத்துக்கறேன்.''

தேங்காய் வியாபாரியான அச்சீன் பா,  அவர் கையிலிருந்த தேங்காயைப் பிடுங்கிக்கிட்டார். "மன்னிச்சுக்குங்க. ஒரு ரூபான்னா ஒரு ரூபாதான்" பீதான் பாவுடைய முகம் போன போக்கைப் பார்த்து "துறைமுகத்துக்குப் போங்க அங்க ஒருவேளை அம்பது காசுக்குக் கிடைக்கலாம்"ன்னு சொன்னார்.

"அம்பது காசுன்னா அம்பது காசு" ன்னு பீதான் பா தனக்குள்ள சொல்லிக்கிட்டார். "துறைமுகத்துக்கு நடந்தா போச்சு கால் ஒண்ணும் வலிக்கல்லே." பீதான் பா நடக்க ஆரம்பித்தார் நடுநடுவில் நின்னு நின்னு நடந்தார். ஒரு பெரிய வெள்ளை கைக்குட்டையை பாக்கெட்டிலிருந்து எடுத்து நெத்தியைத் துடைச்சுக்கிட்டார். துறைமுகத்திலே ஒரு படகோட்டி உட்கார்ந்திருந்தான். அவன்கிட்ட சில தேங்காய்கள் இருந்தது. "தேங்காய் எப்படிப்பா?” ன்னு கேட்டார் பீதான் பா "பார்த்தா நல்லா இருக்கு."

"பேஷான தேங்கா"ன்னான் படகோட்டி. "அம்பது காசுதான் ஐயா"

"அம்பது காசா?”ன்னார் பீதான் பா அதிர்ச்சி அடைஞ்சவர் போல. "இவ்வளவு தூரம் நடந்திருக்கேன். களச்சிப் போயிட்டேன். நீ அம்பது பைசாங்கிறே. நா நடந்தே இருக்கமாட்டேன். இருபத்தஞ்சு காசு தாரேன். எடுத்துக்கோ"தேங்காயை எடுக்க பீதான் பா குனிஞ்சார்.

"ஏ கிழவா போடு கீழ" அப்படீன்னான் படகோட்டி. "பேரம் பண்றதெல்லாம் என்கிட்ட வச்சுக்காதே மலிவா வேணும்னா தென்னந்தோப்புக்குப் போ. அங்க உனக்கு வேணுங்கற தேங்காய் கிடைக்கும். நீ கேக்கற வெலைக்கு.''

பீதான் பாவுக்கு களைப்பாய் இருந்தது காலிலே செம வலி இருந்தும் இருபத்தைந்து பைசா லாபம்னா அதை விட மனசில்லை “இத்தனை தூரம் நடந்தாச்சு தென்னந்தோப்பு வரை நடந்தா அது ஒண்ணும் தப்பு இல்லை"ன்னு தனக்குள்ள சொல்லிக்கிட்டார். "வாழ்க்கையிலே எதுவும் இலவசமாய்க் கிடைக்காது."

பீதான் பா தென்னந்தோப்புக்கு வந்து சேர்ந்தார் அங்கிருந்த தோட்டக்காரனைப் பார்த்து "இந்தாப்பா இந்த தேங்காயெல்லாம் என்ன விலை?”ன்னு கேட்டார்

''உங்களுக்கு எது வேணுமோ எடுத்துக்குங்க"ன்னான் தோட்டக்காரன் "எத்தனை பெரிசு பாருங்க இருபத்தஞ்சு காசுதான்'

"கடவுளே! இருபத்தஞ்சு காசா? இவ்வளவு தூரம் நடந்து வந்திருக்கேன் கால் வலிக்குது. இதப் பாரு. எனக்கு ஒண்ணு சும்மா கொடேன் நா ரொம்ப நல்லவன்"ன்னு பீதான் பா கெஞ்சினார்.

"அட பிச்சை கேக்காதீங்க உங்களுக்கு சும்மா வேணும்னா நீங்களே எடுத்துக்குங்க மரம் இருக்கு தேங்காய் இருக்கு நீங்களே ஏறிக்குங்க எத்தனை வேணுமானாலும் பறிச்சுக்குங்க நா பணம் கேட்டது பறிச்சுக் கீழே கொண்டு வந்ததுக்காக நீங்களே பறிச்சீங்கன்னா காசு கிடையாது"

"நிஜமாவா? பீதான் பாவுக்கு ஒரே சந்தோஷம் மரம் ஏறினா எத்தனை வேணுமானாலும் பறிச்சுக்கலாமா?"

தன்னுடைய பைஜாமாவை மேலே சுருட்டி ஜிப்பா கைகளை மடிச்சு விட்டுக்கிட்டு தென்னைமரத்திலே ஏற ஆரம்பிச்சார்.

மரம் நல்ல உயரம் ஏறும்போது தன்னுடைய அதிர்ஷ்டத்தை நினைச்சு பீதான் பா சந்தோஷப்பட்டார். எத்தனை வேணும்னாலும் எடுத்துக்கலாம். காசு கிடையாதுன்னு சொல்லிக்கிட்டார்.

பீதான் பா உச்சாணிக்குப் போயிட்டார். எல்லாத்தையும் விட பெரிசா இருந்த ஒரு தேங்காயைப் பறிக்க கையை நீட்டினார். சரேல்ன்னு அவருடைய கால் வழுக்கிட்டது. பீதான் பா தேங்காயைப் பிடிச்சபடி அந்தரத்திலே தொங்கினார்.

"அய்யய்யோ. இப்ப என்ன செய்யறது”ன்னு பீதான் பா காத்துலே ஆடியபடி அலறினார் கீழே இருந்த தோட்டக்காரனைப் பார்த்து, "தம்பி தம்பி, கொஞ்சம் உதவி செய்யேன்"ன்னார்.

"நல்லாயிருக்கே”ன்னு சொன்னான் தோட்டக்காரன் “நீ காசு கொடுக்கமாட்டே என் உதவி மட்டும் வேணுமா? எதுவும் சும்மா கிடைக்காது சாமி!”  தோட்டக்காரன் மறைந்து போய்ட்டான் ! 

கொஞ்ச நேரம் கழித்து அந்த சமயம் ஒரு ஒட்டகத்து மேல உட்கார்ந்தபடி ஒரு ஆள் போனாள். “ஏய் ஏய், ஒட்டகக்காரா, காப்பாத்து!”ன்னு கத்தினார் பீக்கூபாய். “தொங்குற என்னுடைய காலை மறுபடியும் மரத்தில உக்காத்தி வச்சுடு. உனக்குப் புண்ணியமாப் போகட்டும்"ன்னார்.

ஓட்டகக்காரன் அய்யோ பாவம்னு நினைச்சான். “இந்தக் கிழவனுக்கு உதவறதினால் எனக்கு ஒண்ணும் நஷ்டம் இல்லே.” ஒட்டகத்து மேல நின்னுக்கிட்டு கிழவருடைய கால்களைப் பிடிச்சு மரத்திலே வைக்கப் பார்க்கும்போது ஒட்டகம் என்ன செஞ்சது தெரியுமோ? மரத்திலிருந்த பச்சை இலைகளைப் பார்த்ததும் கழுத்தை நீட்டித் தின்ன ஆசைப்பட்டு லேசா நகர்ந்தது.

ஒட்டகத்து மேலிருந்த ஆளுக்கு சறுக்கிட்டது. அவன்தான் "பீதான் பாவுடைய" கால்களை பிடிச்சுக்கிட்டிருந்தானே! இப்போ பீதான் பாவும் அவனும் சேர்ந்து அந்தரத்திலே தொங்கினாங்க.

அந்த வழியா ஒரு ஆள் குதிரை மேல் வந்தான்

“ஏய் ஏய். குதிரைக்காரா, தயவு செய்து உதவி பண்ணு"ன்னு இரண்டு பேரும் சேர்ந்துக் கத்தினாங்க

"என்னுடைய காலை மறுபடி மரத்தில் வச்சுடப்பா உன்னைக் கெஞ்சிக் கேட்கிறேன்"னு பீதான் பா கதறினார்.

"இலங்களுக்கு உதவறதுக்கு ஒரு நிமிஷம்தான் ஆகும்"னு குதிரைக்காரன் நினைச்சான் “என்னுடைய குதிரைமேல் நின்னு தாவினாப் போச்சு"ன்னு அவள் குதிரை மேல நின்னான்

ஒட்டகங்களை விட குதிரைகள் தேவலைன்னு யார் சொன்னது? அதுவும் பசேல்னு புல்லைப் பார்த்தா குதிரை சும்மா விடுமா? குதிரைக் குனிஞ்சு வாய் நிறைய புல்லை எடுக்கப் பார்த்தபோது குதிரைக்காரன் ஒட்டகக்காரனுடைய காலைப் பிடிச்சபடி அந்தரத்திலே தொங்கினான் ஆக, அந்தரத்திலே தேங்காயைப் பிடிச்சபடி பீதான் பா. அவர் காலைப் பிடிச்சபடி ஒட்டகக்காரன் அவங்களோட மூணாவதாய் குதிரைக்காரன் எல்லாரும் தென்னைமரத்திலேந்து தொங்குறாங்க!

குதிரைக்காரன கத்தினான். "ஐயா ஐயா அந்தத் தேங்காயை கெட்டியாப் பிடிச்சுக்குங்க, யாராவது வந்து நமக்கு உதவற வரைக்கும் அத விட்டுப்புடாதீங்க உங்களுக்கு நா நூறு ரூபா தாறேன்."

ஒட்டகக்காரன் கத்தினான். “ஐயா ஐயா நான் உங்களுக்கு இருநூறு ரூபா தாறேன் அந்த தேங்காயை விட்டுப்புடாதீங்க"

"ஒரு நூறு அதோட இருநூறா? ஆத்தாடி முன்னூறு ரூபாயா?"ன்னு வாயைப் பிளந்தார் பீதான் பா “அவ்வளவா ?!அவ்வளவா?!!” பீதான் பாவுக்கு ஏற்பட்ட சந்தோஷத்திலேயும் ஆச்சரியத்திலேயும் என்ன செய்றோம்னு தெரியாம " இவ்ளோ ரூபாயா !" என்று சொல்லி கைகளை அகல விரிச்சார் தேங்காயிலிருந்த பிடி விலகிட்டது.

டமால் மூணுபேரும் - குதிரைக்காரன், ஒட்டகக்காரன், பீதான் பா மூணுபேரும் கீழே விழுந்தாங்க ! பீதான் பா கீழே விழுந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து சமாளிச்சுக்கறதுக்குள்ள பொத்துனு ஒரு தேங்காய் அவர் தலையில் விழுந்தது.

இலவசமா !!